Πήγα και αγόρασα εφημερίδα για να λύσω το σταυρόλεξο κι ένα ποτήρι καφέ κι ένα πακέτο μπισκότα. Κάθισα σε ένα από τα τραπεζάκια.

Θέλω να φανταστείτε το σκηνικό. Είναι πολύ σημαντικό να έχετε μια καθαρή εικόνα στο μυαλό σας.Έχουμε το τραπεζάκι, την εφημερίδα, το ποτήρι με τον καφέ, το πακέτο με τα μπισκότα.

Υπάρχει ένας τύπος στην άλλη μεριά του τραπεζιού που κάθομαι, φυσιολογικότατος τύπος, φοράει κοστούμι δουλειάς γραφείου και έχει μαζί του κι έναν χαρτοφύλακα.

Δεν φαινόταν ότι θα κάνει κάτι περίεργο. Αυτό που έκανε, ήταν το εξής: ξαφνικά έγειρε μπροστά, σήκωσε το πακέτο με τα μπισκότα, το άνοιξε, πήρε ένα μπισκότο και το έφαγε!

Τώρα αυτό, πρέπει να ομολογήσω, είναι κάτι το οποίο οι Βρετανοί δεν ξέρουν να χειρίζονται και πολύ καλά. Δεν υπάρχει κάτι στο ιστορικό μας, στην ανατροφή μας, ή στην εκπαίδευσή μας που να σε διδάσκει τί να κάνεις όταν κάποιος κλέβει τα μπισκότα σου στα καλά καθούμενα.

Ξέρετε τί θα γινόταν αν αυτό συνέβαινε στο νότιο-κεντρικό Λος Άντζελες. Θα είχαμε σίγουρα πιστολίδι, ελικόπτερα, το CNN, ξέρετε…
Αλλά τελικά, έκανα ό,τι θα έκανε κάθε κλασσικός Άγγλος: Το αγνόησα. Και συνέχισα να διαβάζω την εφημερίδα, ήπια μια γουλιά καφέ, προσπάθησα με μια απότομη κίνηση της εφημερίδας να δείξω ένα σημάδι εκνευρισμού. Στο κάτω κάτω, τί άλλο θα μπορούσα να έχω κάνει;

Στο τέλος αποφάσισα να μη δώσω συνέχεια και προσπάθησα πολύ ώστε να μην παρατηρήσω ότι το πακέτο με τα μπισκότα είχε “μυστηριωδώς” ανοιχτεί. Πήρα κι εγώ λοιπόν ένα μπισκότο. Σκέφτηκα ότι αυτό θα του έδινε να καταλάβει. Αλλά δεν πέρασε καλά καλά ένα λεπτό και το ξαναέκανε! Πήρε άλλο ένα μπισκότο.

Μην έχοντας αναφέρει κάτι την πρώτη φορά, μου ήταν λίγο δύσκολο να του πω κάτι την δεύτερη φορά που το έκανε.
π.χ. “Με συγχωρείτε, αλλα δεν μπορούσα να να μην παρατηρήσω ότι μου παίρνετε τα μπισκότα…”  Εννοώ, δεν γινόταν να το κάνω.

Συνεχίσαμε έτσι μέχρι να τελειώσει ολόκληρο το πακέτο. Όταν λέω ολόκληρο το πακέτο, εννοώ περίπου 7-8 μπισκότα μόνο, αλλά μου φάνηκε σαν αιωνιότητα. Έπαιρνε ένα, έπαιρνα ένα, έπαιρνε ένα, έπαιρνα ένα. Τελικά, στο τέλος, σηκώθηκε κι έφυγε.

Ανταλλάξαμε βλέμματα γεμάτα νόημα πριν φύγει και στο τέλος, ανακουφισμένος, έγειρα πίσω στην καρέκλα μου. Λίγα λεπτά αργότερα ερχόταν το τρένο μου, έτσι ήπια ότι είχε μείνει από τον καφέ μου, σηκώθηκα, μάζεψα την εφημερίδα μου και από κάτω από την εφημερίδα ήταν τα μπισκότα μου!

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στη συγκεκριμένη ιστορία είναι η αίσθηση ότι κάπου στην Αγγλία υπάρχει εδώ και 25 περίπου χρόνια, ένας απολύτως φυσιολογικός τύπος που έχει να λέει ακριβώς την ίδια ιστορία με εμένα, χωρίς όμως την τελευταία ατάκα…”

(Απόσπασμα από το “The Salmon of Doubt: Hitchhiking the Galaxy One Last Time” του Douglas Adams)

Καλοκαιρινή συλλογή ζήτησέ το chipάκι, κατι-σαν-καλοκαιρινή συλλογή φτιάξαμε. Τα συγκεκριμένα κομμάτια δεν επιλέχτηκαν επειδή είναι καινούρια, ούτε επειδή έχουν σφυρίχτρες μέσα και παραπέμπουν σε τιγκαρισμένα στο στρίνγκ beach bars, όπου σε λούζουν με ξανθιές μπύρες από το πρωί ως το βράδι. Αν ψάχνετε για πριόνια, …”συγγνώμη λάθος”!

Αυτή η συλλογή είναι για το ραδιοσιντί του αυτοκινήτου σας. Την φορτώνετε και ξεκινάτε, κατά προτίμηση από την αρχή του σούρουπου και μετά μέχρι όσο πάει, όπου πάει…

Χωρίς αναλύσεις, χωρίς προτιμήσεις, χωρίς άχρηστες πληροφορίες, απλώς κατεβάστε την, “κάψτε” την και καλό δρόμο.

Keep on driving until you reach your sea…  —-> Από ΕΔΩ

01. Ennio Morricone – L’Estasi Dell’Oro (Bandini Remix)
02. Gotan Project – Panamericana
03. Kid Loco – Confessions (Parov Stelar remix)
04. Bonobo – We Could Forever
05. Nekta – Guess Who (Parov Stelar remix)
06. N.O.H.A. – Dive in Your Life
07. TDF – Ripstop (Dj Pulse remix 12”)
08. Omni Trio – Higher Ground
09. Mike Oldfield – Far Above The Clouds
10. Dreamers Inc. – Midnight Summer Dream (Livin R & K Mass remix)
11. Bajofondo – Perfume
12. Titiyo – Awakening
13. William Fitzsimmons – I Don’t Feel It Anymore (George Raquet remix)

* Κάτι έλεγε ο Leonidas σε παλιότερη ανάρτηση πέρι συλλογής αποκλειστικά για οδήγηση. Ε, ορίστε!

Ποια όμως είναι η πραγματική κρίση; Εγώ είμαι πεπεισμένος πως η κρίση δεν είναι όπως την παρουσιάζουν τα ΜΜΕ. Είναι τελείως διαφορετική. Αν το καλοσκεφτείς αφού διαβάσεις την παρακάτω ανάλυση του Αμερικανού Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, τότε θα συμφωνήσεις μαζί του:

“Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.  Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Άραβες. Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία. Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα. Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, πάνε στη Γερμανία. Τίποτε απ’ αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.

Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ.
Εγώ κάνω ό,τι μπορώ….”

Λοιπόν…στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές και οι πουτάνες είναι Ρωσίδες… άρα χέσε μέσα!

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!

Η καινούρια μας μουσική συλλογή ονομάζεται The Mixtape Experiment. Το ύφος της είναι αντιπροσωπευτικό πιστεύω του γούστου μας, με αρκετές διαφορές, αλλά και πολλές ομοιότητες στο στυλ των επιλογών μας.

Ο commaz πάντα πιο ambient και minimal, με τις γνωστές disco-pop εξάρσεις του και με ηλεκτρονικές πινελιές  να ξεχωρίζουν ακόμα και στα rock κομμάτια που επιλέγει.
Ο jagg από την άλλη, σταθερά μένει σε λίγο πιο σκοτεινές μελωδίες, επιλέγει κομμάτια που κινούνται στο χώρο του trip-hop, του drum & bass και του electro-funk με τα μικτά στυλ να αποτελούν την αδυναμία του.

Ας αφήσουμε στην άκρη όμως τη σημειολογία κι ας συγκεντρωθούμε στην μουσική, γιατί όπως και να την ονομάζουμε δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να την απολαμβάνουμε με τον τρόπο που εννοεί ο καθένας. Για να δούμε λοιπόν, τι έχουμε αυτή τη φορά.
Γνωστά κι άγνωστα κομμάτια από γνωστά και λιγότερο γνωστά συγκροτήματα, με τα περισσότερα να είναι φρέσκα, αν και τα παλιά μας δεν είναι και τόσο παλιά…

Παρεμπιπτόντως, από τα 14 κομμάτια, τα 3 είναι πονήματα ελληνικών σχημάτων, δείγμα του ότι έχουμε αρχίσει δειλά δειλά να ξεχωρίζουμε σε είδη μουσικής που δεν υπήρχαμε σαν χώρα μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Μπράβο ελληνικά σχήματα!!

The Mixtape Experiment

Part A: The commaz amplification

A.01. Pianochocolate & ALFIDA – Flight
A.02. We Plants Are Happy Plants – Apollo
A.03. Monsieur Minimal – Kopela
A.04. Phonique – Casualities (feat. Erlend Oye)
A.05. Boy George – Amazing Grace (feat. Ana Lains)
A.06. Gorillaz – On Melancholy Hill
A.07. Mesh – It’s Gone

Part B: The jagg equation

B.01. Blue Pilots Project – Mamouth
B.02. Ekos Quartet – Echoes
B.03. Ror Shak – Lisa’s Song (feat. Lisa Shaw)
B.04. Yoav – Little Black Box
B.05. Massive Attack – Paradise Circus
B.06. Sia – Clap Your Hands
B.07. Broken Bells – The High Road

Παραλάβετέ την από ΕΔΩ!

Μη διστάσετε καθόλου να τα βάλετε και τα 14 στο Media Player σας με πατημένο το shuffle. Όλα πάνε με όλα!

Ένας τύπος (Sam o’ Hare) έφτιαξε ένα video χρησιμοποιώντας την τεχνική time-lapse tilt shift photography, έφτιαξε ένα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ video με στιγμές της Νέας Υόρκης.

Το αποτέλεσμα είναι εκθαμβωτικό και αξίζει άπειρα συγχαρητήρια!

Απολάυστε το:

The Sandpit

Και ταλέντο! Για να φτιάξεις ένα animation σαν αυτό, το οποίο μας παρουσιάζει λίγο πολύ την ιστορία όλου του κόσμου.

Να σας πω την αλήθεια, με τον τίτλο περίμενα κάτι σατιρικό τύπου Monty Python, όμως με το που ξεκίνησε το βίντεο, απλά έμεινα χαζεμένος με τις ικανότητες και την φαντασία κάποιων ανθρώπων.

Άλλωστε τα views στο youtube το μαρτυρούν: δεν είναι ένα τυχαίο βιντεάκι.

Απολαύστε το σε HD:

Φυσικά και δεν θα σταματήσω να χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες, όμως όπως αναρωτιέται και ο συγγραφέας του άρθρου:

How much would someone have to pay before you would let them read your diaries, find out what your religious beliefs, political leanings or sexual preferences were, or where your children go to school?

What many of us are not aware of is that we are freely giving away exactly this kind of information to websites that we use every day. More importantly, we are doing this on a massive scale.

Και όλα αυτά, για να φτιαχτεί μια τεράστια βάση δεδομένων η οποία χρησιμοποιείται προς όφελος των εταιριών ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους μέσω της διαφήμισης… Καλά το μαθαίνω από εδώ και από εκεί, πως οι διαφημιστές είναι η χειρότερη φάρα!!!

Ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Paying the price for a free web (via BBC News)

Πάντα όμως επιστρέφω. Και επιστρέφω Δημήτριος!

Νέα μουσική συλλογή λοιπόν, η οποία είναι έτοιμη αρκετό καιρό, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς ανεβαίνει μόλις σήμερα. Έμπα μέσα λοιπόν φίλε να δεις και να ακούσειςτα νεα καλούδια του commaz. Σας προειδοποιώ πάντως: Είναι μόνο για εκλεκτούς…

Λοιπόν, τον τελευταίο καιρό όποιος παρακολουθεί το hitlist και τα airplay του ραδιοφώνου, δεν είναι δυνατόν να μην έχει παρατηρήσει μια στροφή προς την εποχή που η disco βασίλευε παντού! Στενά ρούχα, extreme κουρέματα, κιτς εμφανίσεις συνοδευόμενα με νέας τεχνολογίας samples και ηλεκτρονική μουσική που ερχόταν από το μέλλον αλλά ανήκε στο παρόν. Πρώτη των πρώτων και η απόλυτη έκσταση μου η italodisco, ένα μουσικό είδος τόσο ξεχωριστό αλλά ταυτόχρονα και τόσο εκπληκτικό, που ούτε καν έχει διανοηθεί κάποιος να αντιγράψει ή να αναπαράγει. Σαν να το άφησε η ιστορία μόνο του, να πορεύεται, να εξελίσσεται μέχρι και σήμερα, όπου είναι σαν να έφτασε η ώρα της αποκάλυψης του…

Let There Be UTOPIA

Σαν λοιπόν να καταλάβατε τα βασικά συστατικά της νέας μουσικής μου συλλογής. Ορίστε λοιπόν και η αναλυτική δοσολογία (tracklist):

01. Peter Gabriel – Games Without Frontiers (Last Chance Remix)… γιατί το παιχνίδι παίζεται χωρίς σύνορα πλέον!

02. Hurts – Wonderful Life… γιατί όσο και αν πονάει, η ζωή με τέτοια μουσική είναι απλά υπέροχη (και μελαγχολική).

03. Desire – Don’t Call… γιατί όσο και να θέλω δεν μπορώ να διακόπτω ένα ταξίδι σαν αυτό!

04. Aeroplane – Above The Clouds… γιατί είναι ωραία από ψηλά!

05. Delphic – Doubt… γιατί όταν γεννιούνται αμφιβολίες…

06. Mile Caro & Frank Garcia – Reason To Stay… πάντα βρίσκεις ένα λόγο τελικά να μείνεις!

07. D Pulse – More (Foto Remix)… γιατί πάντα θέλεις κι άλλο!

08. Das Pop – Fool For Love (Aeroplane Remix)… γιατί στην αγάπη νιώθεις πάντα χαζός!

09. Music Go Music – Warm In The Shadows… γιατί η italodisco φτιάχτηκε για να έρθει κάποια στιγμή αυτό το τραγούδι!!!

10. Royksopp – This Must Be It (Rex The Dog)… γιατί δεν χρειάζεται να είσαι Ιταλός για να ξέρεις!

11. The Presets – This Boy’s In Love (lifeLike Remix)… γιατί ακόμα και η indie, ξέρει από disco!!!

Μην σας λέω όμως περισσότερα. Η συλλογή είναι ένα ταξίδι, πρέπει να την ακούσετε από την αρχή και όχι μόνο  μια φορά. Ακούστε την πολλές φορές χωρίς να της δίνετε σημασία, δουλεύοντας, τρώγοντας, τρέχοντας, κάνοντας γυμναστική… Αλλά όταν της δώσετε σημασία, κάντε το με την καρδιά σας.

Θα σας αποζημιώσει.

Κατεβάστε το Let There Be UTOPIA

Δεν ήμουν ποτέ φανατικός του μπιχλιμπιδιού της Apple, κυρίως λόγω των περιορισμένων τεχνικών χαρακτηριστικών του. Αναγνωρίζω όμως πως αποτελεί μία ολόκληρη σχολή μόνο του, έχει και γαμώ τα design, είναι πάρα πολύ έυχρηστο, γρήγορο και όταν πάς για καφέ με τους φίλους και αυτόι έχουν iPhone, είναι σαν να πηγαίνεις για καφέ μόνος σου…

Πίσω στο Nexus One τώρα. Το Android ωρίμασε και φαίνεται να είναι ανταγωνιστικό και γρήγορο, η Google ετοιμάζει να λανσάρει το Android Market και όλοι περιμένουμε να δούμε πότε θα εμφανιστεί αυτό το νέο μπιχλιμπίδι στα ράφια των (ελληνικών) καταστημάτων.

Μέχρι τότε, μπορείτε να πάρετε μια γεύση από ένα video review, το οποίο δείχνει τη λειτουργικότητα του νέου smartphone (ή μήπως superphone), το οποίο έχει στόχο να πετύχει:

 

Δεν ξέρω αν μπορεί να χτυπήσει το iphone στα ίσια, τουλάχιστον στην αρχή, ή τους άλλους ανταγωνιστές (ναι υπάρχουν και αυτοί). Θα το αφήσω στην κρίση σας και για να έχετε άποψη, μπορείτε να συμβουλευτείτε τον παρακάτω συγκριτικό πίνακα:

Εγώ πάντως θα πάω στα μαγαζιά… και αν με πείσει, θα το αγοράσω! Αλλιώς, για άλλη μια φορά θα καταπιώ την γλώσσα μου, θα σκύψω το κεφάλι και θα βγώ από το μαγαζί με ένα iPhone παραμάσχαλα…

Υπάρχει εκεί βαθιά στην ψυχή ένα σημείο, το οποίο για να ενεργοποιηθεί θέλει δυο συναισθήματα που δεν μπορούν να συνυπάρξουν…

Μελαγχολία: Ονομάστηκε λένε ετσι από τον ορισμό που της έδωσε ο Ιπποκράτης τον 5ο αι. ως «μέλαινα χολή». Μάυρη χολή  δηλαδή. Είναι λένε η μάυρη όψη της λύπης, που υπάρχει χωρίς αιτία. Μια ασθένεια όμως που προξενεί εντυπώσεις επειδή συνοδεύεται από μια κρυφή γοητεία.

Αισιοδοξία: Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις, σύμφωνα με τον Paulo Coelho. Αυτός είναι και ο ορισμός της αισιοδοξίας.

Τι γίνεται όμως όταν κάποιος νιώθει και τα δυο συναισθήματα ταυτόχρονα; Πως ονομάζεται αυτό;

Αισιόδοξη μελαγχολία.

Και τούτο εδώ το geekουλο την αισθάνεται πολλές φορές, όταν ακούει τραγούδια σαν και αυτό:

Αυτό το τραγούδι είναι η βάση της νέας μου συλλογής, η οποία θα βγει στο blog λίαν συντόμως. Οι δύο αυτοί ξύλινοι τύποι και μια τύπισσα στον κόσμο της, μετά από πολύ καιρό, με έκαναν να μην μπορώ να κοιμηθώ και να χαζεύω έξω από το παράθυρο της ζωής μου…

She says: Don’t let go
Never give up, it’s such a wonderful life

Αφιερωμένο σε μια γνωριμία παρόμοια με αυτή που περιγράφει το τραγούδι…