Όμως δεν τα παρατάω.

Και η απόδειξη βρίσκεται εδώ!

Νέα μουσική συλλογή: Layer of Dreams

01. Heather Nova – Aquamarine

02. Priscillia Ahn – Dream

03. Sea of Bees – The Woods

04. St. Vincent – The Party

05. Perfume Genius – Learning

06. Memoryhouse – Heirloom

07. The Jezabels – A Little Piece

08. Jack Penate – Every Glance

09. Keep Shelly in Athens – Haunting Me

10. Dropeners – Beautiful Mistake

11. Florence and The Machine – Cosmic Love

12. Papercut – He Loves me, She Loves me Not

13. Angel McCluskey – Hey You

Όπως διαπιστώνετε, η συλλογή είναι variable. Βασίζεται στο δόγμα μου περί μουσικής: Δεν υπάρχει καλό ή άσχημε στύλ μουσικής, μόνο όμορφα τραγούδια, ανεξαρτήτα από το ύφος τους. Έτσι λοιπόν και εδώ, συνυπάρχουν όλα τα είδη μουσικής, αλλά το ύφος είναι ένα.

Ταξιδιάρικο! Ουτοπικό! Ονειρικό! Κάπου εκεί κολλάει και ο τίτλος!

Θα διάλεγα αγαπημένο κομμάτι το A Little Piece, κυριως γιατί είναι η πηγή έμπνευσης της συλλογής αυτής, όμως ακούγωντας 4-5 φορές όλη τη συλλογή από την αρχή ώς το τέλος, νομίζω πως το πιο ιδιαίτερο είναι αυτό του Jack Penate. Και ο Papercut πάντως δεν πάει πίσω καθόλου…

Κατεβάστε την συλλογή και καλά ακούσματα.

Και θα κάνω ότι μπορώ για να είμαι κοντά σας όσο πιο συχνά γίνεται.

Το παρακάτω βιντεάκι είναι κάτι το οποίο μου έμεινε όμως. Απλό, ευαισθητοποιημένο, τεχνικά άρτιο και πάνω απ’ όλα έξυπνο. Δεν είναι κάτι εντυπωσιακό οπτικά, αλλά είναι σίγουρα από αυτά που σου μένουν για κάποιο λόγο.

Μιλάει πολύ συνοπτικά για τη γενιά μας, τις δυσκολίες του παρόντος και τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον μας, όμως…

Δεν θέλω να πω παραπάνω, καλύτερα να το δείτε μόνοι σας.

Tip: Καλό θα ήταν να σας είναι εύκολο να διαβάζετε κιόλας από το βίντεο, οπότε προσαρμόστε το με βάση τις οπτικές σας προτιμήσεις.

Μετά από πολλές ώρες μανιώδους ψαξίματος κι ακόμη περισσότερες προβολών λοιπόν, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις καλύτερες ώρες μου απέναντι από την οθόνη μου. Οι 30 ταινίες που θα σας προτείνω από εδω μέσα δεν είναι όλες πασίγνωστες και μεγάλα blockbusters, ούτε καν οι αγαπημένες μου ever (π.χ. δεν υπάρχει Se7en, ούτε Godfather, ούτε καν The Lord Of The Rings), αλλά ταινίες που για κάποιο λόγο μου είχαν ξεφύγει όταν πρωτοβγήκαν, ή ακόμα και μερικές που τις εκτίμησα μετά από τη δεύτερη προβολή.

Μπορεί να έχετε δει τις πιο πολλές από αυτές, αλλά έστω και μια να σας έχει ξεφύγει, έστω μια να σας θυμίσω ότι θέλετε να ξαναδείτε, θα θεωρήσω ότι πέτυχα το στόχο μου…

Έχω χωρίσει τις ταινίες σε δύο κατηγορίες, στις Λίγο-Πολύ Γνωστές και στις Σχετικά Άγνωστες. Ας αρχίσουμε:

Λίγο-Πολύ Γνωστές

1. Requiem For A Dream [2000]

Σκηνοθεσία: Darren Aronofsky
Πρωταγωνιστούν: Jared Leto, Jennifer Connelly, Ellen Burstyn, Marlon Wayans
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 102′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Πρωτοπόρα στην σκηνοθεσία με κοφτές σκηνές και πολλά παράθυρα στην ίδια οθόνη (αντέγραψε κατά κόρον από αυτή ο Παπακαλιάτης) – φοβερή φωτογραφία – σενάριο που “μουδιάζει” τον τηλεθεατή – ερμηνίες για Όσκαρ, ειδικά της Burstyn.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Λόγω της σκληρής θεματολογίας των ναρκωτικών – ωμές σκηνές – καταθλιπτική ιστορία.
Αξίζει μια δεύτερη προβολή (και μια τρίτη…).

2. Sunshine [2007]

Σκηνοθεσία: Danny Boyle
Πρωταγωνιστούν: Cillian Murphy, Rose Byrne, Chris Evans, Mark Strong
Είδος: Επιστημονικής φαντασίας, θρίλερ (με την αγγλική έννοια, όχι τρόμου)
Διάρκεια: 107′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή τη σκηνοθετεί ο Boyle, θέλετε κι άλλα;  Άντε ας πούμε και για τις υπέροχες εικόνες της (προτείνω να τη δείτε σε 720p, ή 1080p ποιότητα)
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Σε πολλούς δεν αρέσει το συγκεκριμένο είδος – σχετικά άγνωστοι ηθοποιοί.
-
-
-

3. Mystic River [2003]

Σκηνοθεσία: Clint Eastwood
Πρωταγωνιστούν: Sean Penn, Tim Robins, Kevin Bacon, Laurence Fishburne
Είδος: Δράμα, Μυστηρίου
Διάρκεια: 138′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Στιβαρή ταινία – πολύ καλές ερμηνείες – καλοδουλεμένο σενάριο χωρίς τρύπες.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Νομίζει ότι θα ψυχοπλακωθεί – τους τη σπάει το πρωταγωνιστικό τρίο – αργή ροή.
-
-
-

4. High Fidelity [2000]

Σκηνοθεσία: Stephen Frears
Πρωταγωνιστούν: John Cusack, Jack Black, Iben Hjejle, Catherine  Zeta-Jones
Είδος: Κωμωδία, Κοινωνικό, Μουσική
Διάρκεια: 113′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Από τις καλύτερες ανάλαφρες ταινίες – υπέροχο soundtrack! – υπέροχο soundtrack! – υπέροχο soundtrack! – καλή χημεία Cusack με Black.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Λόγω του συνδυασμού των 3 λέξεων δίπλα από το “ειδος” (βλέπε επάνω) – Λόγω του Jack Black…
-
-

5. The Butterfly Effect [2004]

Σκηνοθεσία: Eric Bress, J. Mackye Gruber
Πρωταγωνιστούν: Ashton Kutcher, Amy Smart, Melora Walters
Είδος: Μυστηρίου, Επιστημονικής φαντασίας
Διάρκεια: 113′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Δεν την περιμένεις τόσο καλή – έξυπνο σενάριο – Ashton Κutcher (για τις κοπέλες).
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Μία από τις (πάρα)πολλές νεανικές ταινίες – Αμερικανιά – Ashton Κutcher (για τους άντρες).
-
-
-
-

6. Eternal Sunshine of the Spotless Mind [2004]

Σκηνοθεσία: Michel Gondry
Πρωταγωνιστούν: Jim Carrey, Kate Winslet, Mark Ruffalo, Elijah Wood
Είδος: Κοινωνικό, Αισθηματικό, Επιστημονικής φαντασίας
Διάρκεια: 108′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Σενάριο από Charlie Kaufman – Πρωτότυπη ταινία, δεν εντάσσεται σε συγκεκριμένο είδος – Δημιουργία όμορφων εικόνων.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Λόγω του Jim Carrey – πολυεπίπεδο(πολύπλοκο) σενάριο – Έλλειψη σκηνών δράσης.
-
-
-

7. City of God [2002]

Σκηνοθεσία: Fernando Meirelles, Katia Lund
Πρωταγωνιστούν: Alexandre Rodrigues, Leandro Firmino, Alice Braga
Είδος: Δράμα, Έγκλημα
Διάρκεια: 130′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Υπέροχη φωτογραφία – Ρεαλιστική απεικόνιση ζωής – Καμία σχέση με τις ταινίες του Hollywood.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Λόγω γλώσσας (βραζιλιάνικα) – Άγριες καταστάσεις (που ξέρεις ότι είναι πραγματικότητα) – Άγνωστοι πρωταγωνιστές.
-
-
-

8. Groundhog Day [1993]

Σκηνοθεσία: Harold Ramis
Πρωταγωνιστούν: Bill Murray, Andie MacDowell, Chris Elliott
Είδος: Κωμωδία Φαντασίας
Διάρκεια: 101′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Πανέξυπνο σενάριο – Απίστευτος Bill Murray – Βγάζει γέλιο χωρίς να χρησιμοποιεί χοντράδες και βωμολοχίες.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Σχετικά παλιά ταινία – Την έχει δείξει πολλές φορές η TV(άλλη αίσθηση όταν τη βλέπεις χωρίς διαφημίσεις).
-
-
-
-

9. Gattaca [1997]

Σκηνοθεσία: Andrew Niccol
Πρωταγωνιστούν: Ethan Hawke, Uma Thurman, Jude Law
Είδος: Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας
Διάρκεια: 106′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Λιτή επιστημονική φαντασία, δεν στηρίζεται στα εφέ, αλλά στο σενάριο – Χημεία των τριών πρωταγωνιστών – Θέτει σοβαρούς προβληματισμούς.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Επιστημονική φαντασία χωρίς υπερβολικά εφέ – Κλειστοφοβική ατμόσφαιρα.
-
-
-

10. Donnie Darko (director’s cut) [2001]

Σκηνοθεσία: Richard Kelly
Πρωταγωνιστούν: Jake Gyllenhaal, Drew Barrymore, Jena Malone, Mary McDonnell
Είδος: Κοινωνικό, Επιστημονικής Φαντασίας
Διάρκεια: 113′ | 133′ (director’s cut)
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Χρειάζεται δυο προβολές ούτως ή άλλως (αν πάρετε το director’s cut dvd, να ακούσετε και τα σχόλια του σκηνοθέτη)  – Εξαιρετική ερμηνεία από τον Jake Gyllenhaal – Ατμόσφαιρα που σε “ρουφάει” – νοσταλγικό soundtrack.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Περίεργο σενάριο – Αργό τέμπο – Φοβία σε δίμετρους κούνελους.
-
-

11. Man on Fire [2004]

Σκηνοθεσία: Tony Scott
Πρωταγωνιστούν: Denzel Washington, Christopher Walken, Dakota Fanning, Mickey Rourke, Marc Anthony
Είδος: Δράμα, Περιπέτεια, Έγκλημα
Διάρκεια: 146′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Απο τις καλύτερες δουλειές του Tony Scott – εξαιρετική φωτογραφία – Πολύ δυνατό cast.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Πολυφορεμένο σενάριο – Μεγάλη σε διάρκεια.
-
-
-

12. A Fish Called Wanda [1988]

Σκηνοθεσία: Charles Crichton
Πρωταγωνιστούν: John Cleese, Jamie Lee Curtis, Kevin Kline, Michael Palin.
Είδος: Κωμωδία, Έγκλημα
Διάρκεια: 108′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Κωμωδία καταστάσεων στα καλύτερά της – Ερμηνείες για Όσκαρ (ο Kline το πήρε κιόλας!) – Δεν προσπαθεί να προκαλέσει το γέλιο, σου βγαίνει αυθόρμητα.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Σχετικά παλιά ταινία – Βρετανικό χιούμορ(για μένα αυτό είναι θετικό).
-
-

13. Dark City [1998]

Σκηνοθεσία: Alex Proyas
Πρωταγωνιστούν: Rufus Sewell, William Hurt, Jennifer Connelly, Kiefer Sutherland.
Είδος: Μυστηρίου, Θρίλερ, Επιστημονικής Φαντασίας
Διάρκεια: 108′ | 111′ (director’s cut)
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Ιδιοφυής – Μυστηριώδης – Πρωτότυπο σενάριο.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Σκοτεινή(σε άλλους αρέσει αυτό, σε άλλους όχι) – Περίεργα σκηνικά, κουστούμια.
-
-

14. Sin City [2005]

Σκηνοθεσία: Frank Miller, Robert Rodriguez, Quentin Tarantino(guest)
Πρωταγωνιστούν: Bruce Willis, Jessica Alba, Mickey Rourke, Clive Owen, Rosario Dawson, Benicio Del Toro, Carla Gugino, Josh Hartnett, Rutger Hauer, Brittany Murphy.
Είδος: Μυστηρίου, Film Noir, Δράσης
Διάρκεια: 124′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Πρωτοποριακά φίλτρα εικόνας – Γαλαξίας αστέρων (πάντα ήθελα να πω αυτή τη φράση…) – Εξαιρετική μεταφορά του κόμικ στην οθόνη – Ο χορός της Jessica Alba στο bar .
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Μη παραδοσιακά γυρισμένη ταινία – Υπερβολικοί χαρακτήρες (ε, από comic είναι…) – Αρκετή αφήγηση.
-
15. Before Sunrise – Before Sunset [1995] – [2004] (δύο ταινίες)

Σκηνοθεσία: Richard Linklater
Πρωταγωνιστούν: Ethan Hawke, Julie Delpy.
Είδος: Αισθηματική
Διάρκεια: 105′ – 80′ (αντίστοιχα)
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Πανέξυπνοι διάλογοι – Σε βάζει μέσα στις πόλεις της Βιέννης και του Παρισιού αντίστοιχα, σαν να είσαι εκεί – Λιτή, απέριττη – Delpy και Hawke ταιριάζουν απόλυτα.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Όλη η ταινία (και οι 2) περιστρέφεται μόνο γύρω από τους δύο πρωταγωνιστες, δεν υπάρχουν παράλληλες ιστορίες – Συνεχής διάλογος – Έλλειψη σκηνών δράσης.

16. Shaun of the Dead [2004]

Σκηνοθεσία: Edgar Wright
Πρωταγωνιστούν: Simon Pegg, Kate Ashfield, Nick Frost.
Είδος: Κωμωδία, Παρωδία ταινιών τρόμου
Διάρκεια: 99′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Πολύ ικανός σκηνοθέτης, προσέξτε τον – για τον Simon Pegg – Απίστευτες ατάκες – Επειδή, παρά το ότι φέρνει σε παρωδία, δεν ξεφεύγει από τα όρια και δεν γίνεται αισχρή.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Η λέξη παρωδία φοβίζει – Το αίμα φοβίζει  – Η βία (έστω κι αν διοχετεύεται σε ζόμπι) φοβίζει – Τα ζόμπι …φοβίζουν.
-
-
-

17. Blade Runner (Final cut) [1982]

Σκηνοθεσία: Ridley Scott
Πρωταγωνιστούν: Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young, Daryl Hannah.
Είδος: Επιστημονικής φαντασίας, Δράση, Κοινωνικό
Διάρκεια: 117′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Εξαιρετικη σκηνοθεσία – Eξαίσια φωτογραφία – Πρωτοπόρο σενάριο – Για την τελευταία σκηνή του Rutger Hauer – All time classic.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Η ταινία πλησιάζει τα 30 χρόνια ύπαρξης – τιποτ’ άλλο.
-
-

17. Moon [2009]

Σκηνοθεσία: Duncan Jones
Πρωταγωνιστούν: Sam Rockwell, Kevin Spacey (φωνή μόνο).
Είδος: Επιστημονικής φαντασίας, Μυστήριο
Διάρκεια: 97′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Σκηνοθεσία που θυμίζει Kubrick – Σωστή κλιμάκωση της υπόθεσης – Φοβερός o υποτιμημένος Rockwell, κρατάει μόνος του μια ταινία.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Θα μπορούσε να λέγεται και “Η μοναξιά του αστροναύτη”, μιας και δεν παίζει άλλος ηθοποιός – πολύ λίγες σκηνές δράσης – Ελάχιστες αλλαγές τοπίου.
-
-

Σχετικά Άγνωστες

18. Kiss Kiss Bang Bang [2004]

Σκηνοθεσία: Shane Black
Πρωταγωνιστούν: Robert Downey Jr., Val Kilmer, Michelle Monaghan.
Είδος: Μυστήριο, Κωμωδία, Δράση
Διάρκεια: 103′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Με αυτή την ταινία αναδύθηκε απο την αφάνεια ο Downey – Eκρηκτικό δίδυμο οι Downey & Kilmer – Εξαιρετικό σενάριο με “σκούρο” χιούμορ – Γεμάτη ατάκες.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Περίεργος τίτλος – Θα μπορούσε άνετα να είναι η κλασσική αμερικλανιά (αν δεν το έχεις δει μόνο…) – Λίγο μπερδεμένες καταστάσεις.
-
-

19. Audition [1999]

Σκηνοθεσία: Takashi Miike
Πρωταγωνιστούν: Ryo Ishibashi, Eihi Shiina, Tetsu Sawaki.
Είδος: Μυστήριο, Θρίλερ, Δράμα
Διάρκεια: 115′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Miike Miike …κάτι μου λέει το όνομα – Υπέροχη ένταση – Απρόβλεπτο – Ήρεμη δύναμη.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Είναι στα Γιαπωνέζικα – Ωμές σκηνές (λίγες, αλλά καλές…) – Αρκετά έντονο ψυχολογικά.
-
-
-
-

20. 25th Hour [2002]

Σκηνοθεσία: Spike Lee
Πρωταγωνιστούν: Edward Norton, Philip Seymour Hoffman, Barry Pepper, Rosario Dawson.
Είδος: Κοινωνικό, Δράμα
Διάρκεια: 135′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Mεγάλη ερμηνεία από τον Norton – Στιβαρό σενάριο – Σωστό χτίσιμο ρυθμού και έντασης – Ερωτήματα εσωτερικής αναζήτησης.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Λίγο αργό και μεγάλο σε διάρκεια – Καταθλιπτικό και δύσκολο το θέμα που πραγματεύεται.
-
-

21. Man On Wire [2008]

Σκηνοθεσία: James Marsh
Πρωταγωνιστούν: Philippe Petit, Jean Francois Heckel, Jean Louis Blondeau.
Είδος: Ντοκυμαντέρ
Διάρκεια: 94′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Αληθινή ιστορία (duuuh, ντοκυμαντέρ είπαμε) – Δείχνει τη δύναμη της θέλησης και των ανθρώπινων ορίων – Πολύ καλογυρισμένη – Σε κρατάει σε αγωνία.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Επειδή είναι ντοκυμαντέρ – Δεν παίζουν κανονικοί ηθοποιοί – Σε μερικά σημεία έχει χαμηλής ποιότητας εικόνα (κόπιες από τα ’70s).
-

22. Tropa de Elite [2007]

Σκηνοθεσία: Jose Padilha
Πρωταγωνιστούν: Wagner Moura, Andre Ramiro, Caio Junqueira.
Είδος: Δράσης, Έγκλημα
Διάρκεια: 115′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Για τους ίδιους λόγους που πρέπει να (ξανα)δεις και το City of God – Σκηνες και σκηνικά πολύ κοντα στην πραγματικότητα – Δυνατό σενάριο.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Μιλάνε Βραζιλιάνικα – Πολλές σκηνές βίας – Πολλοί πυροβολισμοί.
-
-
-

23. Garden State [2004]

Σκηνοθεσία: Zach Braff
Πρωταγωνιστούν: Zach Braff, Natalie Portman, Ian Holm, Peter Sarsgaard, Jim Parsons.
Είδος: Αισθηματικό, Κωμωδία, Δράμα
Διάρκεια: 102′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Γιατί σου αρέσουν οι Indie παραγωγές – Το πιο τέλειο soundtrack (Coldplay, The Shins, Zero 7 κλπ)  – Έξυπνη σκηνοθεσία – Braff & Portman.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Επειδή προτιμάει τις υπερπαραγωγές – Χαμηλών τόνων ταινία – Δεν διαφημίστηκε ιδιαίτερα.
-
-

24. Let The Right One In [2008]

Σκηνοθεσία: Tomas Alfredson
Πρωταγωνιστούν: Are Hedebrant, Lina Leandersson, Per Ragnar.
Είδος: Αισθηματικό, Θρίλερ, Φαντασίας
Διάρκεια: 115′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή αρνείσαι να δεις το Τwilight – Επειδή θέλεις να το συγκρίνεις με το Τwilight – Λιτό, χωρίς υπερβολές – Υπέροχα σκηνικά και όμορφες εικόνες (εικαστικά μιλώντας) – Πολύ καλή σκηνοθεσία.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Είναι στα Σουηδικά – Επειδή δεν του αρέσουν οι ταινίες με βαμπίρ – Επειδή για ταινία με βαμπίρ, έχει σχετικά λίγες σκηνές δράσης (κι αίματος).
-
-

25. The Man from Earth [2007]

Σκηνοθεσία: Richard Schenkman
Πρωταγωνιστούν: David Lee Smith, Tony Todd, John Billingsley, Ellen Crawford.
Είδος: Δραματικό, Επιστημονικής φαντασίας
Διάρκεια: 87′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή είναι από τις ελάχιστες καλές στο είδος της – Ανοίγει ερωτήματα, θέτει προβληματισμούς – Φιλοσοφική συζήτηση χωρίς να κουράζει – Σωστή κλιμάκωση της υπόθεσης.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Δεν θέλει να δει ένα έργο που διαρκεί όσο η συζήτηση μιας παρέας ανθρώπων – Έλλειψη σκηνών δράσης – Δεν θέλει να βλέπει ταινίες που βάζουν στη συζήτηση δόγματα της θρησκείας του.

26. Yip Man [2008]

Σκηνοθεσία: Wilson Yip
Πρωταγωνιστούν: Donnie Yen, Simon Yam, Siu-Wong Fan.
Είδος: Δράμα, Βιογραφία, Πολεμικές τέχνες
Διάρκεια: 106′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή είναι τεχνικά άψογο στις σκηνές δράσης (δια χειρός master Donnie Yen) – Εκπληκτική φωτογραφία – Όμορφα σκηνικά – Επειδή μας εξιστορεί τη ζωή του δάσκαλου του Bruce Lee.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Μιλάνε Κινέζικα – Δεν του αρέσουν ταινίες με πολεμικές τέχνες.
-

27. Primer [2004]

Σκηνοθεσία: Shane Carruth
Πρωταγωνιστούν: Shane Carruth, David Sullivan, Casey Gooden.
Είδος: Επιστημονικής φαντασίας(χωρίς διαστημόπλοια..), Κοινωνικό
Διάρκεια: 77′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή χρειάζεται, μια φορά δεν φτάνει – Πανέξυπνο σενάριο – Βάζει ιδέες, θέτει προβληματισμούς – Για να δεις τί μπορεί να φτιαχτεί με μόνο $7.000 budget – Γιατί σου αρέσουν οι underground ταινίες.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Ανύπαρκτο promotion (όχι μόνο στην Ελλάδα, γενικώς) – Φτωχά σκηνικά, μέτριες ερμηνείες (ο πρωταγωνιστής είναι και σκηνοθέτης και σεναριογράφος και παραγωγός, ακόμα και τη μουσική έγραψε μόνος του ο αθεόφοβος!) – Εύκολο να μπερδευτείς από ένα σημείο και μετά, αν δεν είσαι συγκεντρωμένος.

28. Office Space [1999]

Σκηνοθεσία: Mike Judge
Πρωταγωνιστούν: Ron Livingston, Jennifer Aniston, Stephen Root.
Είδος: Κωμωδία, Κοινωνικό, Έγκλημα
Διάρκεια: 89′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή έχεις ζήσει παρόμοιες καταστάσεις στο γραφείο που δουλεύεις – Το σενάριο τα σπάει – Για τον Stephen Root – Γουστάρεις την Aniston (άντρες) – Γουστάρεις τα μαλλιά της Aniston (κοπέλες) .
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Γιατί δεν θέλει να βλέπει στο σπίτι του ταινίες για το γραφείο – Ξενέρωτα σκηνικά (επίτηδες βέβαια) – τη θεωρεί ταινία για Κυριακή μεσημέρι μόνο.
-

29. Infernal Affairs [2002]

Σκηνοθεσία: Wai-Keung Lau, Alan Mak
Πρωταγωνιστούν: Andy Lau, Tony Leung, Anthony Wong.
Είδος: Κοινωνικό, Έγκλημα, Θρίλερ
Διάρκεια: 101′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Επειδή θέλεις να δεις από πού προήρθε η ιδέα για το εξαιρετικό “The Departed” του Scorsese – Στιβαρή σκηνοθεσία, καλές ερμηνείες – Σεναριακά άρτιο, σοβαρή ταινία.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Γιατί μιλάνε κινέζικα – Επειδή έχει ήδη δει το “The Departed” κι ο Leung δεν έχει τη γοητεία του DiCaprio…
-
-
-

30. The Diving Bell and the Butterfly [2007]

Σκηνοθεσία: Julian Schnabel
Πρωταγωνιστούν: Mathieu Amalric, Emmanuelle Seigner, Marie-Josee Croze.
Είδος: Κοινωνικό, Αισθηματικό Δράμα, Βιογραφία
Διάρκεια: 112′
Γιατί πρέπει να την (ξανα)δεις: Είναι περισσότερο έργο τέχνης παρά κινηματογραφική ταινία – Απίστευτη φωτογραφία και χρωματισμοί – Φοβερός ο Amalric – Αληθινή ιστορία.
Γιατί την προσπερνάει ο κόσμος: Γαλλική ταινία = κουλτουριάρικη (???) – Είναι λίγο καταθλιπτική η ιστορία – Κινείται σε σχετικά αργούς ρυθμούς (έτσι πρέπει όμως).
-

Τελικά μου πήρε λίγο παραπάνω χρόνο απ’ ότι περίμενα, αλλά πιστεύω άξιζε τον κόπο. Η έρευνα που έκανα στα πίσω στρώματα του μυαλού μου, έφερε στην επιφάνεια ταινίες που θέλω να ξαναδώ κι άλλες που πέρασαν ξυστά και δεν τις έχω δει ακόμα.

Αν έχει κανείς να προτείνει και κάποια άλλη ταινία, ή διαφωνεί με κάποια από τις επιλογές μου, εδώ είμαστε να το κουβεντιάσουμε. Το πολύ πολύ να βγάλουμε και δεύτερη λίστα!!!

* Το γεγονός ότι έχω στα αρνητικά σημεία κάθε ξενόγλωσσης ταινίας την γλώσσα δεν αντικατοπτρίζει την άποψή μου, ίσα ίσα μάλιστα. Απλά έχω ακούσει από πολλά άτομα ότι δεν αντέχουν να ακούνε άλλη γλώσσα εκτός από Ελληνικά και Αγγλικά σε ταινίες.

Πήγα και αγόρασα εφημερίδα για να λύσω το σταυρόλεξο κι ένα ποτήρι καφέ κι ένα πακέτο μπισκότα. Κάθισα σε ένα από τα τραπεζάκια.

Θέλω να φανταστείτε το σκηνικό. Είναι πολύ σημαντικό να έχετε μια καθαρή εικόνα στο μυαλό σας.Έχουμε το τραπεζάκι, την εφημερίδα, το ποτήρι με τον καφέ, το πακέτο με τα μπισκότα.

Υπάρχει ένας τύπος στην άλλη μεριά του τραπεζιού που κάθομαι, φυσιολογικότατος τύπος, φοράει κοστούμι δουλειάς γραφείου και έχει μαζί του κι έναν χαρτοφύλακα.

Δεν φαινόταν ότι θα κάνει κάτι περίεργο. Αυτό που έκανε, ήταν το εξής: ξαφνικά έγειρε μπροστά, σήκωσε το πακέτο με τα μπισκότα, το άνοιξε, πήρε ένα μπισκότο και το έφαγε!

Τώρα αυτό, πρέπει να ομολογήσω, είναι κάτι το οποίο οι Βρετανοί δεν ξέρουν να χειρίζονται και πολύ καλά. Δεν υπάρχει κάτι στο ιστορικό μας, στην ανατροφή μας, ή στην εκπαίδευσή μας που να σε διδάσκει τί να κάνεις όταν κάποιος κλέβει τα μπισκότα σου στα καλά καθούμενα.

Ξέρετε τί θα γινόταν αν αυτό συνέβαινε στο νότιο-κεντρικό Λος Άντζελες. Θα είχαμε σίγουρα πιστολίδι, ελικόπτερα, το CNN, ξέρετε…
Αλλά τελικά, έκανα ό,τι θα έκανε κάθε κλασσικός Άγγλος: Το αγνόησα. Και συνέχισα να διαβάζω την εφημερίδα, ήπια μια γουλιά καφέ, προσπάθησα με μια απότομη κίνηση της εφημερίδας να δείξω ένα σημάδι εκνευρισμού. Στο κάτω κάτω, τί άλλο θα μπορούσα να έχω κάνει;

Στο τέλος αποφάσισα να μη δώσω συνέχεια και προσπάθησα πολύ ώστε να μην παρατηρήσω ότι το πακέτο με τα μπισκότα είχε “μυστηριωδώς” ανοιχτεί. Πήρα κι εγώ λοιπόν ένα μπισκότο. Σκέφτηκα ότι αυτό θα του έδινε να καταλάβει. Αλλά δεν πέρασε καλά καλά ένα λεπτό και το ξαναέκανε! Πήρε άλλο ένα μπισκότο.

Μην έχοντας αναφέρει κάτι την πρώτη φορά, μου ήταν λίγο δύσκολο να του πω κάτι την δεύτερη φορά που το έκανε.
π.χ. “Με συγχωρείτε, αλλα δεν μπορούσα να να μην παρατηρήσω ότι μου παίρνετε τα μπισκότα…”  Εννοώ, δεν γινόταν να το κάνω.

Συνεχίσαμε έτσι μέχρι να τελειώσει ολόκληρο το πακέτο. Όταν λέω ολόκληρο το πακέτο, εννοώ περίπου 7-8 μπισκότα μόνο, αλλά μου φάνηκε σαν αιωνιότητα. Έπαιρνε ένα, έπαιρνα ένα, έπαιρνε ένα, έπαιρνα ένα. Τελικά, στο τέλος, σηκώθηκε κι έφυγε.

Ανταλλάξαμε βλέμματα γεμάτα νόημα πριν φύγει και στο τέλος, ανακουφισμένος, έγειρα πίσω στην καρέκλα μου. Λίγα λεπτά αργότερα ερχόταν το τρένο μου, έτσι ήπια ότι είχε μείνει από τον καφέ μου, σηκώθηκα, μάζεψα την εφημερίδα μου και από κάτω από την εφημερίδα ήταν τα μπισκότα μου!

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στη συγκεκριμένη ιστορία είναι η αίσθηση ότι κάπου στην Αγγλία υπάρχει εδώ και 25 περίπου χρόνια, ένας απολύτως φυσιολογικός τύπος που έχει να λέει ακριβώς την ίδια ιστορία με εμένα, χωρίς όμως την τελευταία ατάκα…”

(Απόσπασμα από το “The Salmon of Doubt: Hitchhiking the Galaxy One Last Time” του Douglas Adams)

Καλοκαιρινή συλλογή ζήτησέ το chipάκι, κατι-σαν-καλοκαιρινή συλλογή φτιάξαμε. Τα συγκεκριμένα κομμάτια δεν επιλέχτηκαν επειδή είναι καινούρια, ούτε επειδή έχουν σφυρίχτρες μέσα και παραπέμπουν σε τιγκαρισμένα στο στρίνγκ beach bars, όπου σε λούζουν με ξανθιές μπύρες από το πρωί ως το βράδι. Αν ψάχνετε για πριόνια, …”συγγνώμη λάθος”!

Αυτή η συλλογή είναι για το ραδιοσιντί του αυτοκινήτου σας. Την φορτώνετε και ξεκινάτε, κατά προτίμηση από την αρχή του σούρουπου και μετά μέχρι όσο πάει, όπου πάει…

Χωρίς αναλύσεις, χωρίς προτιμήσεις, χωρίς άχρηστες πληροφορίες, απλώς κατεβάστε την, “κάψτε” την και καλό δρόμο.

Keep on driving until you reach your sea…  —-> Από ΕΔΩ

01. Ennio Morricone – L’Estasi Dell’Oro (Bandini Remix)
02. Gotan Project – Panamericana
03. Kid Loco – Confessions (Parov Stelar remix)
04. Bonobo – We Could Forever
05. Nekta – Guess Who (Parov Stelar remix)
06. N.O.H.A. – Dive in Your Life
07. TDF – Ripstop (Dj Pulse remix 12”)
08. Omni Trio – Higher Ground
09. Mike Oldfield – Far Above The Clouds
10. Dreamers Inc. – Midnight Summer Dream (Livin R & K Mass remix)
11. Bajofondo – Perfume
12. Titiyo – Awakening
13. William Fitzsimmons – I Don’t Feel It Anymore (George Raquet remix)

* Κάτι έλεγε ο Leonidas σε παλιότερη ανάρτηση πέρι συλλογής αποκλειστικά για οδήγηση. Ε, ορίστε!

Ποια όμως είναι η πραγματική κρίση; Εγώ είμαι πεπεισμένος πως η κρίση δεν είναι όπως την παρουσιάζουν τα ΜΜΕ. Είναι τελείως διαφορετική. Αν το καλοσκεφτείς αφού διαβάσεις την παρακάτω ανάλυση του Αμερικανού Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, τότε θα συμφωνήσεις μαζί του:

“Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.  Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Άραβες. Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία. Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα. Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, πάνε στη Γερμανία. Τίποτε απ’ αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.

Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ.
Εγώ κάνω ό,τι μπορώ….”

Λοιπόν…στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές και οι πουτάνες είναι Ρωσίδες… άρα χέσε μέσα!

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!

Η καινούρια μας μουσική συλλογή ονομάζεται The Mixtape Experiment. Το ύφος της είναι αντιπροσωπευτικό πιστεύω του γούστου μας, με αρκετές διαφορές, αλλά και πολλές ομοιότητες στο στυλ των επιλογών μας.

Ο commaz πάντα πιο ambient και minimal, με τις γνωστές disco-pop εξάρσεις του και με ηλεκτρονικές πινελιές  να ξεχωρίζουν ακόμα και στα rock κομμάτια που επιλέγει.
Ο jagg από την άλλη, σταθερά μένει σε λίγο πιο σκοτεινές μελωδίες, επιλέγει κομμάτια που κινούνται στο χώρο του trip-hop, του drum & bass και του electro-funk με τα μικτά στυλ να αποτελούν την αδυναμία του.

Ας αφήσουμε στην άκρη όμως τη σημειολογία κι ας συγκεντρωθούμε στην μουσική, γιατί όπως και να την ονομάζουμε δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να την απολαμβάνουμε με τον τρόπο που εννοεί ο καθένας. Για να δούμε λοιπόν, τι έχουμε αυτή τη φορά.
Γνωστά κι άγνωστα κομμάτια από γνωστά και λιγότερο γνωστά συγκροτήματα, με τα περισσότερα να είναι φρέσκα, αν και τα παλιά μας δεν είναι και τόσο παλιά…

Παρεμπιπτόντως, από τα 14 κομμάτια, τα 3 είναι πονήματα ελληνικών σχημάτων, δείγμα του ότι έχουμε αρχίσει δειλά δειλά να ξεχωρίζουμε σε είδη μουσικής που δεν υπήρχαμε σαν χώρα μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Μπράβο ελληνικά σχήματα!!

The Mixtape Experiment

Part A: The commaz amplification

A.01. Pianochocolate & ALFIDA – Flight
A.02. We Plants Are Happy Plants – Apollo
A.03. Monsieur Minimal – Kopela
A.04. Phonique – Casualities (feat. Erlend Oye)
A.05. Boy George – Amazing Grace (feat. Ana Lains)
A.06. Gorillaz – On Melancholy Hill
A.07. Mesh – It’s Gone

Part B: The jagg equation

B.01. Blue Pilots Project – Mamouth
B.02. Ekos Quartet – Echoes
B.03. Ror Shak – Lisa’s Song (feat. Lisa Shaw)
B.04. Yoav – Little Black Box
B.05. Massive Attack – Paradise Circus
B.06. Sia – Clap Your Hands
B.07. Broken Bells – The High Road

Παραλάβετέ την από ΕΔΩ!

Μη διστάσετε καθόλου να τα βάλετε και τα 14 στο Media Player σας με πατημένο το shuffle. Όλα πάνε με όλα!

Ένας τύπος (Sam o’ Hare) έφτιαξε ένα video χρησιμοποιώντας την τεχνική time-lapse tilt shift photography, έφτιαξε ένα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ video με στιγμές της Νέας Υόρκης.

Το αποτέλεσμα είναι εκθαμβωτικό και αξίζει άπειρα συγχαρητήρια!

Απολάυστε το:

The Sandpit

Και ταλέντο! Για να φτιάξεις ένα animation σαν αυτό, το οποίο μας παρουσιάζει λίγο πολύ την ιστορία όλου του κόσμου.

Να σας πω την αλήθεια, με τον τίτλο περίμενα κάτι σατιρικό τύπου Monty Python, όμως με το που ξεκίνησε το βίντεο, απλά έμεινα χαζεμένος με τις ικανότητες και την φαντασία κάποιων ανθρώπων.

Άλλωστε τα views στο youtube το μαρτυρούν: δεν είναι ένα τυχαίο βιντεάκι.

Απολαύστε το σε HD:

Φυσικά και δεν θα σταματήσω να χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες, όμως όπως αναρωτιέται και ο συγγραφέας του άρθρου:

How much would someone have to pay before you would let them read your diaries, find out what your religious beliefs, political leanings or sexual preferences were, or where your children go to school?

What many of us are not aware of is that we are freely giving away exactly this kind of information to websites that we use every day. More importantly, we are doing this on a massive scale.

Και όλα αυτά, για να φτιαχτεί μια τεράστια βάση δεδομένων η οποία χρησιμοποιείται προς όφελος των εταιριών ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους μέσω της διαφήμισης… Καλά το μαθαίνω από εδώ και από εκεί, πως οι διαφημιστές είναι η χειρότερη φάρα!!!

Ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Paying the price for a free web (via BBC News)