Φυσικά και δεν θα σταματήσω να χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες, όμως όπως αναρωτιέται και ο συγγραφέας του άρθρου:

How much would someone have to pay before you would let them read your diaries, find out what your religious beliefs, political leanings or sexual preferences were, or where your children go to school?

What many of us are not aware of is that we are freely giving away exactly this kind of information to websites that we use every day. More importantly, we are doing this on a massive scale.

Και όλα αυτά, για να φτιαχτεί μια τεράστια βάση δεδομένων η οποία χρησιμοποιείται προς όφελος των εταιριών ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους μέσω της διαφήμισης… Καλά το μαθαίνω από εδώ και από εκεί, πως οι διαφημιστές είναι η χειρότερη φάρα!!!

Ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Paying the price for a free web (via BBC News)

Δεν ήμουν ποτέ φανατικός του μπιχλιμπιδιού της Apple, κυρίως λόγω των περιορισμένων τεχνικών χαρακτηριστικών του. Αναγνωρίζω όμως πως αποτελεί μία ολόκληρη σχολή μόνο του, έχει και γαμώ τα design, είναι πάρα πολύ έυχρηστο, γρήγορο και όταν πάς για καφέ με τους φίλους και αυτόι έχουν iPhone, είναι σαν να πηγαίνεις για καφέ μόνος σου…

Πίσω στο Nexus One τώρα. Το Android ωρίμασε και φαίνεται να είναι ανταγωνιστικό και γρήγορο, η Google ετοιμάζει να λανσάρει το Android Market και όλοι περιμένουμε να δούμε πότε θα εμφανιστεί αυτό το νέο μπιχλιμπίδι στα ράφια των (ελληνικών) καταστημάτων.

Μέχρι τότε, μπορείτε να πάρετε μια γεύση από ένα video review, το οποίο δείχνει τη λειτουργικότητα του νέου smartphone (ή μήπως superphone), το οποίο έχει στόχο να πετύχει:

 

Δεν ξέρω αν μπορεί να χτυπήσει το iphone στα ίσια, τουλάχιστον στην αρχή, ή τους άλλους ανταγωνιστές (ναι υπάρχουν και αυτοί). Θα το αφήσω στην κρίση σας και για να έχετε άποψη, μπορείτε να συμβουλευτείτε τον παρακάτω συγκριτικό πίνακα:

Εγώ πάντως θα πάω στα μαγαζιά… και αν με πείσει, θα το αγοράσω! Αλλιώς, για άλλη μια φορά θα καταπιώ την γλώσσα μου, θα σκύψω το κεφάλι και θα βγώ από το μαγαζί με ένα iPhone παραμάσχαλα…

Ο Paddy Donnely, έφτιαξε μια καταπληκτική λίστα από το A-Z, με εργαλεία που χρησιμοποιεί εκείνος (όχι εγώ). Εγώ την δανείστηκα, την μετέφρασα για να μην έχουν πρόβλημα οι ελληνάρες επισκέπτες μας και έβαλα και λίγη από την γκικιά μου.

Ολάκερη δική σας παρακάτω:

A is for

Τα άρθρα στο A List Apart είναι εκπληκτικά και πρέπει να διαβάζονται από κάθε developer που σέβεται τον εαυτό του, αρχάριο ή έμπειρο. Η θεματολογία των συγγραφέων έχει να κάνει με την τεχνική και τις τάσεις στην σχεδίαση ιστοσελίδων, ενώ έχει και αρκετά tutorials ανά καιρούς.

B is for

Ένα podcast για αυτούς που σχεδιάζουν, δημιουργούν ή τρέχουν ένα site. Ο διαχειριστής του Paul Boag, έφτιαξε το Boagworld podcast στο οποίο σχολιάζει τις τελευταίες εξελίξεις στον κόσμο του web.

C is for

Μια πλειάδα διάφορων τεχνικών CSS βρίσκονται στο CSS-Tricks, όπου ο Chris Coyier κάνει την ζωή μας περισσότερο εύκολη, ανεβαίνοντας το βουνό αυτό που ονομάζεται CSS.

D is for

Στο Design Shack μπορείτε να βρείτε tutorials, πορτφόλιο ιστοσελίδων, δουλειά και να συνομιλήσετε με θέμα το design.

E is for

Σχεδιαστής, συγγραφέας, ομιλητής και μερικές φορές μουσικός, ο Elliot Jay Stocks έχει μια συλλογή από εμπνευσμένη δουλειά στο portfolio του.

F is for

Δεν υπάρχει πιο εύχρηστο add on για τον Firefox, από το  Firebug.  Αυτό το πολύ μικρό εργαλείο, είναι εκπληκτικό στο να βοηθά τους developer να παρατηρούν διάφορες ιστοσελίδες και να εμπλουτίζουν με γνώση και εμπειρία στο πως έχουν δημιουργηθεί μερικά από τα πιο όμορφα και άρτια site που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.

G is for

Με ποιό τρόπο είναι δυνατόν να έχετε πάντα σε φόρμα το site σας, αν δεν μπορείτε να βλέπετε τα στατιστικά του συνεχώς; Το  Google Analytics δεν είναι απλά μια από τις καλύτερες εφαρμογές του είδους, αλλά η καλύτερη. Άπειρα στατιστικά, έυκολο στην χρήση και φυσικά δωρεάν!

H is for

Πολλοί αναλυτές και σχεδιαστές δεν θέλουν να έχουν έναν κωδικό άρτιο, αφού πολλές φορές αυτό δημιουργεί προβλήματα στις σελίδες τους. Για όσους όμως αυτό είναι απαραίτητο, υπάρχει το valid HTML το οποίο σε βοηθάει να καταλάβεις που χωλαίνει ο κώδικας σου.

I is for

Το I Love Typography γεννήθηκε από την ανάγκη του λαού για την τυπογραφία. Όλοι μας ενθουσιαζόμαστε από μια ωραία γραμματοσειρά, αν και οι περισσότεροι δεν δίνουμε τόση βάση σε αυτό στα σχέδια μας. Κι όμως, πολλά λογότυπα, είναι άκρως επιτυχημένα χωρίς να έχουν απολύτως τίποτα, παρά μόνο μια γραμματοσειρά.

J is for

Μόνο για τους σκληροπυρηνικούς του είδους, όλα για την jQuery.

K is for

Ένα καταπληκτικό εργαλείο το οποίο φτιάχνει συνδυασμούς χρωμάτων για κάθε απαίτηση. Μπορείτε να διαλέξετε από τα έτοιμα, τα οποία έχουν φτιαχτεί από τους χρήστες του kuler ή να φτιάξετε μια αρμονική παλέτα για τις δημιουργίες σας.

L is for

Αν ψάχνετε για μια έμπνευση για ένα λογότυπο, τότε αυτός είναι ο προορισμός σας. Logo Pond ονομάζεται, απλά έχετε το νου σας γιατί ο κανονισμός περί πνευματικών δικαιωμάτων είναι αυστηρός.

M is for

Τι σκαρώνουν οι υπεύθυνοι των εργαστηρίων που μας έκαναν την χάρη και τιμή να βγάλουν τον Firefox; Τρέξετε στα Mozilla Labs για να μάθετε.

N is for

Άπειρα tutorial, για κάθε θέμα, σχετικά με το design και την δημιουργικότητα. Αναλυτικά στο NetΤuts: HTML, CSS, Javascript, CMS’s, PHP και Ruby on Rails.

O is for

Αν και δεν είναι ο browser μου, οφείλω να ομολογήσω πως έχει πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και καταλαβαίνω απόλυτα την χρήση του από άλλους.

P is for

Το αδελφό sitάκι του NetTuts είναι το ίδιο χρήσιμο. Το PSDTuts απευθύνεται σε αρχάριους με το Photοshop και καλύπτει σχεδόν όλα τα θέματα που αφορούν στην επεξεργασία φωτογραφίας.

Q is for

Το Quirksmode χωρίς πολύ ανταγωνισμό στο γράμμα Q, προσφέρει κολπάκια σε CSS και  Javascript, με έμφαση την ελαχιστοποίηση των προβλημάτων συμβατότητας μεταξύ διαφορετικών browser.

R is for

Άλλο ένα podcast, από τους Run by John Oxton και Jon Hicks, το The Rissington Podcast είναι αστείο και αφορά, τι άλλο, geeks!  Μην το χάσετε με τίποτα! (Εγώ θα το δοκιμάσω ήδη σήμερα)

S is for

Απίστευτο το Smashing Magazine? Τα έχει όλα! Το είχε ανακαλύψει ο Jagg, από όσο θυμάμαι… Απαραίτητο bookmark για όλους, με θεματολογία design, tutorials, freebies!

T is for

Το Think Vitamin είναι ένα περιοδικό για σχεδιαστές ιστοσελίδων, με αρκετά ενδιαφέροντα θέματα γύρω από το θέμα.

U is for

Μια συλλογή από CSS η οποία προσφέρει και βραβείο για τον καλύτερο σχεδιασμό κάθε μήνα. Αξίζει να δοκιμάσετε την τύχη σας.

V is for

Ένα φανταστικό blog από έναν πολύ ταλαντούχο γραφίστα, το οποίο δίνει πολύτιμες συμβουλές προς ναυτιλλομένους.

W is for

Δεν χωράει συζήτηση για την επιλογή αυτή. Ούτε πολλά λόγια! Δεν υπάρχει λόγος να έχει blog και να μην χρησιμοποιείς  WordPress.

X is for

Ασχολίαστο. Πλέον απαραίτητο!

Y is for

Αν πειραματίζεστε με web applications, στο Yahoo! Developer Network θα βρείτε πολλά APIs να κάνετε τους πειραματισμούς σας πραγματικά εργαλεία.

Z is for

‘Άλλο ένα site με θέμα το CSS, το  CSS Zen Garden είναι ο αρχηγός των παρουσιάσεων και μπορείτε να αντλήσετε άπειρες πληροφορίες και ιδέες μέσα από αυτό.

Και φυσικά, ένας αριθμός…

24 Ways

Καθημερινή ενημέρωση με τα νέα του web με όμορφο τρόπο…για geeks!

Αυτά!!!

Περιμένω και τις δικές σας προτάσεις στα σχόλια…

Όχι ε;

Καλά, θα σας πω μια ιστορία τότε που ίσως σας λύσει την απορία. Αν κι έχει δημοσιευτεί από αρκέτα blogs ήδη, δεν πειράζει, θα γίνουμε οι +1 εμείς… Ακούστε λοιπόν:

Η απόσταση ανάμεσα στις δύο ράγες των σιδηροδρομικών γραμμών στις ΗΠΑ είναι 4 πόδια και 8,5 ίντσες (143,5 cm). Μάλλον παράξενος αριθμός.

Γιατί άραγε έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο διάκενο;
Διότι ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ κατασκευάστηκε με τον τρόπο που είχε κατασκευαστεί ο σιδηρόδρομος στην Αγγλία, από Άγγλους μηχανικούς που μετανάστευσαν και οι οποίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλή σκέψη, επειδή θα επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν υπάρχουσες ατμομηχανές από την Αγγλία.

Και τότε, γιατί οι Άγγλοι κατασκεύασαν τις ατμομηχανές τους με αυτόν τον τρόπο;
Διότι οι πρώτες σιδηροδρομικές γραμμές κατασκευάστηκαν από τους ίδιους μηχανικούς που κατασκεύαζαν τραμ, στο οποίο χρησιμοποιούσαν ήδη το συγκεκριμένο διάκενο.

Και γιατί αυτό το διάκενο;
Διότι οι κατασκευαστές του τραμ ήταν και κατασκευαστές αμαξών, που χρησιμοποιούσαν τα ίδια εργαλεία και τις ίδιες μεθόδους.

Γιατί οι άμαξες έχουν αυτό το διάκενο;
Διότι, παντού στην Ευρώπη, και στην Αγγλία, οι δρόμοι είχαν λούκια για τους τροχούς των αμαξών και ένα διαφορετικό διάκενο θα προκαλούσε διαρκώς βλάβες στους άξονες.

Και γιατί τα λούκια απέχουν τόσο μεταξύ τους;
Οι πρώτες μεγάλες οδοί στην Ευρώπη είχαν κατασκευαστεί από τους Ρωμαίους, με σκοπό να μετακινούνται εύκολα οι λεγεώνες τους. Οι πρώτες άμαξες ήταν οι πολεμικές άμαξες των Ρωμαίων. Οι άμαξες αυτές ήταν ιππήλατες: τις τραβούσαν δύο άλογα, τα οποία κάλπαζαν δίπλα-δίπλα και έπρεπε να απέχουν μεταξύ τους, ούτως ώστε το ένα άλογο να μην ενοχλεί το άλλο κατά τον καλπασμό. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της άμαξας, οι τροχοί δεν έπρεπε να είναι ευθυγραμμισμένοι με τα ίχνη των αλόγων, ενώ δεν έπρεπε να είναι και πολύ απομακρυσμένοι, έτσι ώστε να αποτρέπονται τα ατυχήματα κατά την διασταύρωση δύο αμαξών στην ίδια οδό.

Ιδού λοιπόν η απάντηση στο αρχικό μας ερώτημα!
Το διάκενο στις ράγες των Αμερικανικών σιδηροδρόμων εξηγείται, αφού 2.000 χρόνια νωρίτερα, σε μιαν άλλη ήπειρο, οι ρωμαϊκές άμαξες κατασκευάζονταν ανάλογα με το φάρδος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και μια προέκταση αυτής της ιστορίας με το διάκενο στις ράγες και τα καπούλια των αλόγων. Αν δει κανείς το Αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του, μπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαμενές καυσίμων που είναι στηριγμένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαμενής.

Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαμενές στο εργοστάσιό της στην Utah. Θα ήθελαν να τις κάνουν μεγαλύτερες, αλλά οι δεξαμενές αποστέλλονται σιδηροδρομικώς στο σημείο εκτόξευσης. Η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Canaveral περνά από μια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη. Αυτή η σήραγγα περιορίζει το μέγεθος των δεξαμενών στο πλάτος που έχουν …τα καπούλια δύο αλόγων.

Έτσι, το πλέον εξελιγμένο μεταφορικό μέσον του κόσμου, το διαστημικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος του κώλου ενός αλόγου. Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!
Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποιος “κώλο-…” τις επινόησε, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτημα!!!

Σήμερα λοιπόν θα σας παρουσιάσω το επόμενο μου απόκτημα. Το έχω βάλει στο μάτι και μόλις γυρίσω από τις διακοπές θα το αποκτήσω με συνοπτικές διαδικασίες, αφού εκτός από το γεγονός ότι μου είναι απαραίτητο για την δουλειά μου είναι γενικότερα ένα φανταστικό εργαλείο στα χέρια κάθε χρήστη που ξέρει τι ζητάει από κάθε προϊόν τεχνολογίας.

Hewlett Packard Pavilion dv3 2050ev

Ας ρίξουμε μια πρώτη ματιά στα χαρακτηριστικά:

• Επεξεργαστής Intel® Core™ 2 Duo P8600, 2.4 GHz
• Μνήμα 3 GB
• Σκληρός 250 GB
• Κάρτα γραφικών NVIDIA GeForce G 105M, με ανάλυση 1366×768
• Μπαταρία 6 κελιών Λιθίου Ιόντων (Li-Ion)
• Βάρος 2.24 kg
• και όλα όσα έχουν οι σύγχρονοι πλέον φορητοί…

Πολύ καλός και γρήγορος επεξεργαστής και σχετικά μικρός δίσκος. Θα ήθελα 4 GB μνήμη, αλλά και με 3 βολεύομαι! Μεγάλο πλεονέκτημα η 16:9 οθόνη με την ανάλυση 1366×768, η οποία έχει πολύ καλή ποιότητα όπως την είδα και από κοντά. Επίσης, από κοντά, ο φορητός είναι κόσμημα!

Το σχέδιο που έχει (ειδικά το άσπρο μοντέλο) είναι καταπληκτικό, η αίσθηση του πληκτρολογίου πολύ πιστή, το μέγεθος είναι πολύ βολικό και ματζόβολο, ενώ τα κουμπιά αφής που χρησιμοποιούνται για τις διάφορες λειτουργίες είναι πολύ καλά και ανταποκρίνονται με ένα χάδι.Έβαλα να δω μερικά trailer ταινιών και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από την γωνία θέασης, την φωτεινότητα και γενικότερα την προβολή. Ο ήχος αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος των ηχείων είναι πολύ καλός, αν και όπου ακούγονται πολλά όργανα δεν ακούγεται καλά. Πάντως για ταινία και χαλαρή μουσικούλα είναι καλύτερος του ανταγωνισμού. Η ανάλυση είναι σούπερ, για κάθε εργασία, κάτι που είναι πολύ σημαντικό, αν αναλογιστεί κανείς πως με μικρότερη οθόνη σου βγαίνουν τα μάτια και με μεγαλύτερη μειώνεται η φορητότητα της συσκευής. Η μπαταρία ακούγεται ότι κρατάει ένα τετράωρο, χρόνος ικανοποιητικός για κάθε εργασία που απαιτείται χωρίς ρεύμα, σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

Ας ρίξουμε όμως και μια ματιά στα φυσικά χαρακτηριστικά του, τα οποία δεν μπορούν παρα να σας εντυπωσιάσουν και εσάς, όπως εμένα. Οι φωτογραφίες είναι και από το μαύρο μοντέλο και μπορείτε να πατήσετε για μεγαλύτερη ανάλυση.

Ορίστε και η παρουσίαση του φορητού, δια χειρός HP:

Και όπως πάντα, για τους απαιτητικούς, έχω και video review:

Τι μου άρεσε: Η φορητότητα, η σχεδίαση, ο δυνατός επεξεργαστής, η ευχρηστία, ο ικανοποιητικός ήχος για τόσο μπασμένο μοντέλο!

Τι δεν μου άρεσε: Η μνήμη και ο δίσκος, αλλά θα ζήσω και με αυτά…

Το μοντέλο που έρχεται στην Ελλαδίτσα μας (Hewlett Packard Pavilion dv3 2050ev), κοστίζει περίπου στο χιλιάρικο… Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, όμως αγοράζεις ένα πανέμορφο και ταυτόχρονα χρηστικό εργαλείο που η μπαταρία κρατάει 4 ώρες με χρήση και είναι υπερικανοποιητικό για τα τωρινά δεδομένα.

Έχω ψηθεί λέμε! Αρκεί η HP να μην μου την κάνει και δεν το βρω τον Σεπτέμβρη…

Εσείς τι γνώμη έχετε;