Η ταινία ονομάζεται La Haine (Το Μίσος). Πρόκειται για μια ενοχλητική αστική μελέτη από τον Mathieu Kassovitz, η οποία δυστυχώς μας είναι τραγικά οικεία  με όλα όσα συνέβησαν αυτό το Σαββατοκύριακο (6-7/12/2008)… Δεν θα αναφερθώ καθόλου στη δολοφονία του Αλέξανδρου, θα το κάνουν πολλοί άλλοι είμαι σίγουρος. Θα πω μονάχα πως η πόλη έχει αρχίσει ήδη να βρυχάται…
Μην μείνετε στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη ταινία αναφέρεται σε κάποιες προσφυγικές μειονότητες του Παρισίου. Σκεφτείτε λίγο, πόσες φορές δεν έχετε νοιώσει κι εσείς οι ίδιοι σαν να ανήκετε σε μια μειονότητα μέσα …

Έρευνες έχουν δείξει πως δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ρητορικό ερώτημα.
Το προσαρμόζω όμως στην περίπτωση του δικού μας blog και ρίχνω το γάντι…
Μας πέταξες το Autumn’s Gloom και μας εντυπωσίασες, αλλά μετά, τίποτα! Πότε επιτέλους αγαπητέ φίλτατε Jagg θα μας κάνεις την τιμή να φτιάξεις νέα συλλογούλα να ακούμε τα χειμωνιάτικα βράδια;
Δεν πάει άλλο! Το fan club σου αρχίζει και δυσανασχετέι. Με σταματάνε στο δρόμο και μου παραπονιούνται! Μέχρι και φήμες ότι θα παραιτηθεί ο Ρουβάς από το X-Factor έχουν φτάσει στα αυτιά μου…!
Λοιπόν, διαβάζεις τα mail σου τα …

Λοιπόν, η ερώτηση είναι λίγο tricky, αλλά θα την αναλύσω περισσότερο στη συνέχεια. Τον τελευταίο καιρό, ακούω συνέχεια μουσική, αφού κάθομαι πολλές (πάρα πολλές όμως) ώρες μπροστά σε μια οθόνη και πασχίζω να τελειώσω τη ρημάδα την διατριβή μου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχω ξεσκονίσει όλα τα παλιά και καλά τραγουδάκια μου και να θυμάμαι παλιές και καλές εποχές και στιγμές. Αν βαριέμαι, πατάω κανένα online ραδιόφωνο, αλλά και αυτό είναι παγίδα, γιατί όποτε ακούσω κάποιο αγαπημένο τραγούδι ανατρέχω στην συλλογή μου, το ξαναβάζω να το ακούσω και ξέρετε …

Σήμερα μετά από μέρες απουσίας για δουλειές και διασκέδαση σε παλιά γνώριμα εδάφη, είπα να ασχοληθώ λίγο με κάτι που με έχει απασχολήσει τον τελευταίο καιρό και μου έχει κάνει πολύ αρνητική εντύπωση. Συνεχίζοντας τον ευαίσθητο χαρακτήρα του blog, όπως το έκανε και ο Jagg στο προηγούμενο post, σήμερα θέλω να αναφερθώ στο φαινόμενο του mobbing στους χώρους εργασίας. Είναι γνωστό άλλωστε πως η διατριβή μου σχετίζεται με εργασιακούς χώρους και την ψυχολογία των εργαζομένων σε χώρους γραφείων, οπότε είμαι αρκετά ευαισθητοποιημένος στο θέμα αυτό…

Αφορμή για το post αυτό παίρνω …

Αφού φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε τέτοιες εικόνες, τότε έχουμε ήδη μπει σε μια εποχή που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Πρέπει όλοι να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Εξοικονομήστε ενέργεια με όποιον τρόπο μπορείτε να φανταστείτε, όχι επί τούτου όμως, αλλά στην καθημερινότητά σας.
Γιατί η εξοικονόμηση ενέργειας πρέπει να γίνει τρόπος ζωής κι όχι hobby που κάποια στιγμή μπορεί και να βαρεθούμε…

1. Αγαπησιάρικα.
2. Ταξιδιάρικα.
3. Μελαγχολικά.
4. Μοναδικά.
Τέσσερα τραγουδάκια, για τον Νοέμβριο, όλα δικές μου επιλογές…
Και καθένα έχει τη σημασία του, εννοείται!
1. Bebe – Tu Silencio
2. Duffy – Stepping Stone
3. Keane – Love Is The End
4. Monika – Over The Hill
Πολύ βαθιά χαραγμένα το καθένα εκεί που δεν πιάνει μελάνι, αλλά πιάνουν διάφορα άλλα…
Αφιερωμένα…
…εκεί που ξεκινάνε ξανά τα όνειρα…
…εκεί που η γή μπορεί να γυρίσει ανάποδα…
…απλά εκεί!
Κατεβάστε τα.
Αλλιώς κατεβείτε να τα ακούσετε από τον player κάτω.

Η ζωή είναι ένα ταξίδι λένε… Όχι άδικα. Και η ζωή μου τον τελευταίο καιρό το επιβεβαιώνει.
Γιατί συνεχώς ταξιδεύω…
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ταξιδεύω στις σκέψεις μου.
Ταξιδεύω σε άπειρες σελίδες άρθρων για να τελειώσω επιτέλους τη διατριβή μου.
Ταξιδεύω βλέποντας τέτοιους προορισμούς.

Στους οποίους θα πάω πολύ σύντομα και ανυπομονώ.
Ταξιδεύω με τραγούδια.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=j8LpGDqQbR0&fmt=18]
Όπως αυτό.
Και όταν τελειώνω με αυτά τα ταξίδια, προγραμματίζω ένα ταξίδι εμπειρία ζωής!
9 μέρες, 3 χώρες, 8 πόλεις, 1 αυτοκίνητο, 4 άτομα
Σε 1 ταξίδι!
Ταξιδεύω!
Και εύχομαι να μην σταματήσω ποτέ…

Σχεδόν μια εβδομάδα χωρίς post είναι πολύ. Πάρα πολύ. Όμως συγχωρέστε με, έπεσαν πολλά απανωτά και δεν είχα καθόλου χρόνο να κάτσω πάνω από το πληκτρολόγιο και να γράψω…
Καταρχάς έχω να δώσω συγχαρητήρια σε 6 ψυχές οι οποίες έδωσαν ρέστα το Σάββατο το βράδυ και περάσαμε όλοι υπέροχα! Χαλάλι το κουβάλημα, χαλάλι η κούραση… Όλα ήταν κορυφαία! Να είχαν και περισσότερη επιτυχία τα φακελάκια μόνο ρε παιδιά…
Δεν πειράζει όμως!
Respect στην D.R.A.K.M.A.

Και πρόταση: ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ κάθε χρόνο!
Λέμε τώρα.
Στα δικά μου:
Σας ετοιμάζω νέα μουσική συλλογή. Αύριο κιόλας. Γιατί είπαμε 6 μέρες …