Φεύγω για διακοπές! Επιτέλους. Άλλη μια κουραστική και αγχωτική χρονιά φτάνει στο τέλος της…
Αλλά αυτή που έρχεται προβλέπεται ακόμα πιο κουραστική και με μεγάλα βήματα προόδου, οπότε μια επαναφόρτιση των μπαταριών είναι απαραίτητη.
Σας αφήνω στο έλεος του Jagg, ο οποίος έχει ακόμα μερικές ημέρες “δουλειάς” μέχρι να πάρει την άδεια του…

Αυτή την εποχή, υπάρχουν 4 είδη υπαλλήλων:
1.  Αυτοί που έχουν ήδη πάρει την άδειά τους και μας ήρθαν μαυρισμένοι κι ορεξάτοι για να μας σπάσουν τα νεύρα με τις διηγήσεις τους για το πώς κυνηγούσαν την κάθε Ίνγκα και Μπριγκίτε – …ναι καλά!
2. Αυτοί που λείπουν σε διακοπές και μας έχουν σπάσει τα νεύρα επειδή πρέπει να κάνουμε και τις δικές τους δουλειές μέχρι να γυρίσουν – “Όχι κυρία μου, τον Ζαχαρία δεν τον αντικαθιστά κανείς μέχρι να γυρίσει από την άδεια, ξαναπάρτε σε 10 μέρες!”
3. Αυτοί που με στωικότητα …

Ο τίτλος τα λέει όλα! Ένας φίλος, μου έστειλε δυο φωτογραφίες, για το πόσο γάιδαρος μπορεί να γίνει κάποιος με το θέμα του παρκαρίσματος σε ένα αστικό κέντρο όπως η Θεσσαλονίκη.
Η τοποθεσία: Μεγάλο εμπορικό κέντρο (εκτός πόλεως) στην Θεσσαλονίκη, με πολλές θέσεις parking.
Ο χρόνος: Σάββατο, αλλά ώρα άγνωστη. Προς το μεσημέρι πάντως μου κάνει.
Το σκηνικό: Ψάχνεις για parking, έχεις κάνει αρκετές σβούρες στο λαβυρινθοποιημένο χώρο του εμπορικού πάρκου… και ξαφνικά αντικρίζεις αυτό:

Μικρός όταν ήμουν, έκανα ποδήλατο. Έχω πέσει πάνω σε κολόνα, έχω πέσει δικάβαλλο πάνω σε κολόνα, παραλίγο να με χτυπήσει λεωφορείο, το ίδιο και ένα αυτοκίνητο και γενικά ήμουν λίγο ατακτούλης με το δίτροχο μου. Το είχα πάρει θυμάμαι σε φάση “ότι βρω μου ανήκει”, αφού ο Αμερικάνος τότε κάτοχος του μας την είχε κάνει από την πολυκατοικία και το άφησε πίσω. Ακόμα υπάρχει…σκουριάζει στην αυλή ενός φίλου.
Τότε λοιπόν (τα παλιά τα χρόνια) ονειρευόμουν αυτά…

Μετά απλά μεγάλωσα, έβαλα μυαλό, πήγα στο πανεπιστήμιο, παίρνω διδακτορικό και τελικά τι κατάλαβα;
Πάλι αυτά με …

Ιδού η απορία.
Ο διατροφολόγος μας απαντά στο ερώτημα που όλους μας απασχολεί και βάζει τέρμα στις ενοχλητικές λιγούρες ανάμεσα στα κύρια γεύματα.
Ένα διατροφικό θέμα που προβληματίζει όλους μας, είναι οι επιλογές που κάνουμε για τα “μικρά” ενδιάμεσα γεύματα της ημέρας. Εκείνες οι κρίσιμες στιγμές που μας πιάνει η λιγούρα στο γραφείο, το σπίτι ή κάπου έξω, «ευθύνονται» για μερικά από τα σοβαρότερα διατροφικά μας παραπτώματα. Για όλα υπάρχει ο σωστός κι ο λάθος τρόπος. Ακόμα και τα snack θέλουν… τον διατροφολόγο τους, που μας βάζει στο δρόμο του σωστού …

Όχι, δεν καπνίζω.
Όχι, δεν είμαι αντικαπνιστής.
Όχι, δεν με ενοχλεί το τσιγάρο.
Ναι, είμαι υπέρ της απαγόρευσης όμως για διάφορους λόγους.

Γιατί αφού αποδεδειγμένα το παθητικό κάπνισμα είναι βλαβερό για την υγεία, δεν μπορεί κάποιος χωρίς την θέληση σου να σου το επιβάλει. Ο αντίλογος που μιλάει για ρατσιστικό μέτρο προς τους καπνιστές, είναι απλά αστείος και άνευ σχολιασμού. Όπως μέχρι τώρα λοιπόν, εγώ (που δεν καπνίζω) ήμουν υποχρεωμένος να επιβαρύνομαι με το τσιγάρο του διπλανού μου (που καπνίζει), χωρίς να το επιλέγω, έτσι και αυτός πλέον είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί τον νόμο …

Η παρακάτω εικόνα μας δείχνει μια δημοσκόπηση που έκανε η αγγλική εφημερίδα Guardian μέσα από την ιστοσελίδα της.
Μια μέρα πρίν λήξει η προθεσμία ψηφοφορίας (Κυριακή 28/06/2009), η απάντηση πιστεύω ότι είναι αποστομωτική…

Το url της σελίδας είναι το: http://www.guardian.co.uk/culture/poll/2009/jun/24/elgin-marbles

Αυτή τη στιγμή σας ζητάω να κλείσετε τα μάτια και να επικεντρωθείτε μόνο στις μάρκες των προϊόντων που χρησιμοποιείτε και βλέπετε κάθε μέρα.
Αν και η παρακάτω είναι η ημέρα μιας γυναίκας, ακόμα κι εμείς οι άντρες μπορούμε να βρούμε αρκετά κοινά στοιχεία (αν εξαιρέσετε κάτι Neurtogena, Lancome & Revlon…)
Για πάμε μια:

…πετύχαμε τίποτα;