Είπε, “Οι άνθρωποι ακούνε φανταστικές ιστορίες και παραμύθια από την αρχή της ύπαρξής τους. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι νομίζουν πως η ζωή υποτίθεται ότι πρέπει να ακολουθεί τις νόρμες των παραμυθιών. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.”

Ζωγράφισε μια κενή γραφική παράσταση στον πίνακα, όπως βλέπουμε παρακάτω:

Ο χρόνος πάει από τα αριστερά προς τα δεξιά. Η ευτυχία από κάτω προς τα πάνω.

Είπε, “Ας μελετήσουμε μια πολύ κοινή πλοκή. Την ιστορία της Σταχτοπούτας.”

Αρχίζει με την απαίσια ζωή της μαζί με τις κακίστρες τις αδερφές της, όπου ξύνει και τρίβει το τζάκι. Κατόπιν δέχεται την πρόσκληση για το χορό! Τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλά. Έπειτα η νονά-νεράιδα της φτιάχνει το φόρεμα και την άμαξα. Ακόμη καλύτερα! Στη συνέχεια πάει στο χορό και χορεύει με τον πρίγκηπα! Υπέροχα! Αλλά μετά φτάνουν τα μεσάνυχτα. Πρέπει να φύγει. Κρίμα. Θλίψη. Πίσω στο καταγώγιο και στο τρίψιμο του τζακιού. Όμως δεν είναι τόσο χάλια όσο πριν, επειδή έχει να θυμάται την υπέροχη εμπειρία που έζησε. Έπειτα ο πριγκηπας την βρίσκει και ο παράγοντας της ευτυχίας εκτοξέυεται! Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

“Ο κόσμος τη λατρεύει αυτή την ιστορία! Η πλοκή αυτή έχει γραφτεί άπειρες φορές σε χιλιάδες παραμύθια μυθιστορήματα και σενάρια σε όλο τον κόσμο. Και λόγω αυτού, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ιστορία της ζωής τους θα πρέπει να εξελίσσεται κάπως έτσι.”

Καθάρισε τον πίνακα και είπε, “Τώρα ας δούμε μια άλλη δημοφιλή πλοκή: την καταστροφή.”

Είναι μια συνηθισμένη μέρα, σε μια συνηθισμένη πόλη. Αλλά κάτι τρομερό συμβαίνει! Ένα παιδάκι πέφτει μέσα στο φρεάτιο! Όλη η πόλη μαζεύτηκε για να βοηθήσει να το σώσουν. Παλιές άτυχες ιστορίες ακούγονται από τους γηραιότερους, αλλά φαίνονται ασήμαντες μπροστά σ’ αυτή τη νέα τραγωδία. Οι όποιες παλιές διαφορές γεφυρόνονται όσο οι άνθρωποι μοχθούν μαζί. Το παιδάκι τελικά σώζεται και όλα είναι καλά. Όμως παρατηρήστε ότι είναι λίγο καλύτερα από πριν, τώρα που το συμβάν τους έφερε όλους πιο κοντά.

“Ο κόσμος τη λατρεύει κι αυτή την ιστορία! Η πλοκή αυτή έχει γραφτεί άπειρες φορές σε χιλιάδες παραμύθια μυθιστορήματα και σενάρια σε όλο τον κόσμο. Και λόγω αυτού, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ιστορία της ζωής τους θα πρέπει να εξελίσσεται κάπως έτσι.”

Μόνο που το πρόβλημα είναι ότι η ζωή της συντριπτικής πλειονότητας των ανθρώπων είναι κάπως έτσι…

Οι ζωές μας προχωρούν καθώς συμβαίνουν φυσιολογικά πράγματα. Λίγο προς τα πάνω, λίγο προς τα κάτω, αλλά τίποτα που να αξίζει να γραφτεί στην ιστορία. Τίποτα τόσο συναρπαστικό, ή τόσο τρομερό που θα το αφηγούνται σε ιστορίες για αιώνες.

“Όμως επειδή μεγαλώσαμε περιστοιχισμένοι από συναρπαστικές ιστορίες και παραμύθια σε βιβλία και ταινίες, νομίζουμε ότι και οι ζωές μας θα πρέπει να είναι γεμάτες με τρελά σκαμπανεβάσματα! Έτσι οι άνθρωποι προσποιούνται ότι υπάρχει δράμα, εκεί που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα.
Προσπαθούμε να δούμε τη ζωή μας σαν ένα παραμύθι!”

“Να φοράτε αντηλιακό.

Αν μπορούσα να σας δώσω μόνο μια συμβουλή για το μέλλον, αυτή θα ήταν για το αντηλιακό. Τα μακροπρόθεσμα πλεονεκτήματα της χρήσης αντηλιακού έχουν αποδειχθεί από τους επιστήμονες, ενώ οι υπόλοιπες συμβουλές μου δεν στηρίζονται σε κάτι πιο αξιόπιστο από τις δικές μου εμπειρίες. Τώρα θα σας προσφέρω τις συμβουλές μου λοιπόν.

Χαρείτε τη δύναμη και την ομορφιά της νιότης σας. Αλλά αφήστε το καλύτερα. Δεν θα καταλάβετε τη δύναμη και την ομορφιά της νιότης σας μέχρι αυτές να αρχίσουν να φθίνουν. Όμως εμπιστευτείτε με, σε 20 χρόνια από τώρα, θα κοιτάτε παλιές σας φωτογραφίες και θα θυμόσαστε με τρόπο που ούτε καν μπορείτε να διανοηθείτε τώρα, πόσες προοπτικές απλώνονταν μπροστά σας και πόσο υπέροχοι πραγματικά φαινόσασταν.

Δεν είστε τόσο χοντροί όσο φαντάζεστε.

Μην στεναχωριέστε για το μέλλον. Ή στεναχωρεθείτε αν θέλετε, αλλά να ξέρετε ότι το να στεναχωριέστε είναι τόσο αποτελεσματικό όσο να προσπαθείτε να λύσετε μια αλγεβρική εξίσωση με το να μασάτε τσίχλα. Τα πραγματικά προβλήματα στη ζωή σας τυχαίνει να είναι πράγματα που ποτέ δεν υπήρχε περίπτωση να σας είχαν έρθει στο μυαλό τότε.

Κάντε κάθε μέρα κάτι που σας τρομάζει, κάτι που φοβόσαστε, ή ντρέπεστε να κάνετε.

Τραγουδήστε.

Μην είστε απερίσκεπτοι με τις καρδιές των άλλων. Μην ανέχεστε ανθρώπους που είναι απερίσκεπτοι με την δική σας.

Να χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα.

Μην σπαταλάτε το χρόνο σας με ζήλειες. Κάποιες φορές είστε εσείς μπροστά, κάποιες άλλες έχετε μείνει πίσω. Ο αγώνας είναι μακρύς και στο τέλος, ο αγώνας είναι μόνο με τον εαυτό σας.

Να θυμόσαστε τις φιλοφρονήσεις που δέχεστε. Ξεχάστε τις προσβολές. Αν το πετύχετε αυτό, πείτε μου κι εμένα πώς το κάνατε.

Κρατήστε τα παλιά σας ερωτικά γράμματα. Πετάξτε όλες τις παλιές τραπεζικές σας αποδείξεις.

Να κάνετε διατάσεις. Τεντωθείτε.

Μην αιθάνεστε ενοχές αν δεν ξέρετε τί θέλετε να κάνετε στη ζωή σας. Οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι που γνωρίζω δεν ήξεραν στα 22 τους τί ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. Μερικοί από τους πιο ενδιαφέροντες 40χρονους που γνωρίζω, ακόμα δεν ξέρουν.

Να καταναλώνετε πολύ ασβέστιο. Να χρησιμοποιείτε συνετά τα γόνατά σας. Θα σας λείψουν όταν θα ”σκουριάσουν”.

Μπορεί να παντρευτείτε, μπορεί και όχι. Μπορεί να κάνετε παιδιά, μπορεί και όχι. Ίσως να χωρίσετε πριν φτάσετε τα 40, ίσως να χορεύετε σάμπα στην 55η σας γαμήλια επέτειο. Οτιδήποτε κι αν κάνετε, μην παινεύετε τον εαυτό σας υπερβολικά, αλλά ούτε και να τον υποβαθμίζετε. Κάθε επιλογή που θα κάνετε, θα έχει και δόση τύχης. Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους όμως.

Να χαίρεστε το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε το με όποιο τρόπο μπορείτε. Μην το φοβάστε, ούτε να σας νοιάζει τί λένε οι άλλοι γι’ αυτό. Είναι το σπουδαιότερο όργανο που θα έχετε ποτέ.

Χορέψτε, ακόμη κι αν δεν έχετε χώρο πουθενά αλλού εκτός από το σαλόνι σας.

Διαβάστε τις κατευθύνσεις, ακόμη κι αν δεν σκοπεύετε να τις ακολουθήσετε.

Να μη διαβάζετε περιοδικά μόδας. Το μόνο που καταφέρνουν, είναι να σας κάνουν να αισθάνεστε άσχημοι/ες.

Γνωρίστε καλύτερα τους γονείς σας. Ποτέ δεν ξέρετε πότε θα σας αφήσουν για πάντα. Να είστε καλοί με τα αδέρφια σας. Είναι ο καλύτερος σύνδεσμος με το παρελθόν σας και οι άνθρωποι που είναι το πιο πιθανό να σας στηρίξουν στα δύσκολα στο μέλλον.

Συνειδητοποιήστε ότι φίλοι έρχονται και φεύγουν, αλλά με λίγους πολύτιμους φροντίστε να κολλήσετε. Προσπαθήστε πολύ ώστε να γεφυρώσετε τις γεωγραφικές αποστάσεις και τις διαφορές στον τρόπο ζωής, γιατί όσο περισσότερο γερνάτε, τόσο πιο πολύ χρειάζεστε δίπλα σας την παρουσία ανθρώπων που σας ήξεραν όσο ήσασταν νέοι.

Ταξιδέψτε.

Δεχτείτε κάποιες αδιαμφισβήτητες αλήθειες: Οι τιμές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν. Οι πολιτικοί θα συνεχίσουν να τσιλιμπουρδίζουν. Εσείς, επίσης, θα συνεχίσετε να μεγαλώνετε. Κι όταν θα μεγαλώσετε αρκετά, θα αναπολείτε τότε που ήσασταν νέοι και οι τιμές ήταν λογικές, οι πολιτικοί τίμιοι και ηθικοί και τα παιδιά σέβονταν τους μεγαλύτερους.

Να σέβεστε τους μεγαλύτερους.

Να μην περιμένετε κανέναν άλλο να σας στηρίξει, εκτός από τον εαυτό σας. Μπορεί οι δικοί σας να σας έχουν ανοίξει κάποιον τραπεζικό λογαριασμό, μπορεί ο/η σύζυγός σας να έχει πολλά χρήματα. Όμως ποτέ δεν ξέρεις αν και πόσο μπορούν να διαρκέσουν αυτά.

Μην πειράζετε πολύ τα μαλλιά σας, αλλιώς μέχρι να φτάσετε στα 50, αυτά θα φαίνονται για 85.

Να είστε προσεκτικοί με αυτούς που σας δίνουν συμβουλές, αλλά να είστε και υπομονετικοί μαζί τους. Οι συμβουλές είναι ένα είδος νοσταλγίας. Το να τις παρέχει κάποιος, είναι σαν να ψαρεύει κάτι από το παρελθόν του, να το καθαρίζει, να μαστορεύει τα χαλασμένα κομμάτια του και να το αναπαράγει ως κάτι καλύτερο από αυτό που πραγματικά ήταν.

Εμπιστευτείτε με όμως όσον αφορά στο αντηλιακό!”

—— ελεύθερη μετάφραση από …εμένα ——

*Kurt Vonnegut (1922 – 2007): Μεγάλος Αμερικάνος νοβελίστας. Έργα του μεταξύ άλλων και τα Slaughterhouse Five, Cat’s Cradle και Breakfast of Champions.

Βάλτε το βίντεο να παίζει και κάνετε υπομονή μέχρι το πρώτο λεπτό, όπου αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες!

Απίστευτη η δύναμη της φύσης!

Το url της σελίδας είναι το: http://www.guardian.co.uk/culture/poll/2009/jun/24/elgin-marbles

Αν και η παρακάτω είναι η ημέρα μιας γυναίκας, ακόμα κι εμείς οι άντρες μπορούμε να βρούμε αρκετά κοινά στοιχεία (αν εξαιρέσετε κάτι Neurtogena, Lancome & Revlon…)
Για πάμε μια:

…πετύχαμε τίποτα;

Το τραγούδι το οποίο προέρχεται από το άλμπουμ Bi-Polar (2004) είναι καρπός της συνεργασίας δυο πολύ σημαντικών καλλιτεχνών της ηλεκτρονικής σκηνής: του Harald Bluchel -γνωστότερου παλαιότερα και ως Cosmic Baby- ενός από τα σημαντικότερα ονόματα της παγκόσμιας techno σκηνής μεταξύ 1992-1996, ο οποίος αποφάσισε να την εγκαταλείψει λίγο πριν την μεγάλη της εμπορική “έκρηξη” και να αναζητήσει νέες κατευθύνσεις στο πεδίο σύζευξης της κλασικής και ηλεκτρονικής μουσικής και του Christopher Von Deylen, υπεύθυνου για το πολύ πετυχημένο, τα τελευταία χρόνια, project των Schiller. Πρόκειται για διασκευή μια υπέροχης σύνθεσης ενός Βέλγου συνθέτη, που ονομάζεται Wim Mertens. Το τραγούδι αυτό χρησιμοποιήθηκε αρχικά σαν σήμα σε βέλγικο πάροχο τηλεφωνίας, αλλά σύντομα έγινε το άκουσμα κατατεθέν του καλλιτέχνη. Και εκεί αρχίζουν τα μπερδέματα. Εκτός από τους Bluchel & Von Deylen οι οποίοι το διασκέυασαν το 2004, αρκετά χρόνια πριν, το θέμα του τραγουδιού έμελε να χρησιμοποιηθεί σε μια σύνθεση η οποία για μένα είναι ο ύμνος της κλασσικής Trance σκηνής, όλων των εποχών. Οι Energy 52, οι οποίοι αποτελούνται από τον Kid Paul και (ποιόν άλλον) τον Harald Bluchel, οραματίζονται και συνθέτουν το best trance anthem ever: Cafe del Mar!

Από το 1983, η αρχική κλασσική σύνθεση ρεμιξάρεται σε ηλεκτρονική trance τ0 1990, ακολουθούν δεκάδες remix μέχρι το 2000 και στη συνέχεια, ο αρχικός πρααγωγός το ξανακάνει chillout το 2004 και μας θυμίζει πως όταν μια μελωδία είναι κλασσική, τότε μπορεί να επαναλαμβάνεται σε οποιαδήποτε μορφή για πολλά χρόνια.

Χαίρομαι που επιβεβαιώνεται άλλη μια μου θεωρία, με βάση την οποία δεν υπάρχει ωραίο και μη ωραίο είδος μουσικής, αλλά ωραία απλά μουσική.

Παρακολουθήστε την πορεία του τραγουδιού στα βίντεο που ακολουθούν…

Ο συγγραφέας Λύο Καλοβυρνάς, με πολύ αίσθηση του χιούμορ μας παρουσιάζει ένα λεξικό τέτοιου τύπου.

Ονομάζεται Πλαθολόγιο Λέξεων και πλέον βρίσκεται στην τρίτη του έκδοση. Μπορείτε να το παραγγείλετε από εδώ, με πολύ μικρή τιμή.

Και για να σας βάλω στο κλίμα, παραθέτω μερικά αποσπάσματα. Ελπίζω μόνο να μην με κυνηγήσει ο συμπαθής συγγραφέας, ο οποίος μάλιστα από όσο μας ενημερώνει έχει εμπνευστεί από τον πολυαγαπημένο μου  Douglas Adams.

Μερικές λέξεις από αυτές που προτείνει:

Αθλιόφυτο, το
Διακοσμητικό φυτό σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και άλλους χώρους
δημόσιας χρήσης που κανείς δε φροντίζει και γι’αυτό έχει τα μαύρα του
τα χάλια. Φημολογείται ότι η αυτοκτονία του Καρυωτάκη οφείλεται στην
παρουσία αθλιόφυτων στη δημόσια υπηρεσία όπου εργαζόταν στην Πρέβεζα.

Απλυτήρι, το
Το ποτήρι που αφήνουμε δίπλα στο νεροχύτη για να πίνουμε νερό ώστε να
μη βγάζουμε καθαρό από το ντουλάπι κάθε φορά. Να σημειωθεί ότι η λέξη δεν
έχει πληθυντικό. Αν είναι πάνω από ένα, τότε λέγονται σκέτο «άπλυτα
ποτήρια».

Αφαναροψία, η
Οφθαλμολογική πάθηση ορισμένων Ελλήνων οδηγών κατά την οποία το κόκκινο
και το πορτοκαλί των φωτεινών σηματοδοτών θεωρούνται αποχρώσεις του
πράσινου, οπότε δεν προκύπτει λόγος να σταματήσουν.

Βρομιλί, το
Χρώμα που έχει πάψει να είναι χρώμα και είναι απλώς βρόμικο, το χρώμα
της βρομιάς. Δεν αγόρασε τα μπεζ σουέντ παπούτσια γιατί σε λίγους μήνες θα
γινόντουσαν βρομιλί.

Γεωμυλοφοβία, η
(Μαγειρική) Ο φόβος μήπως καθαρίσεις υπερβολικά πολλές ή υπερβολικά
λίγες πατάτες όταν θέλεις να τηγανίσεις πατάτες ή να φτιάξεις πουρέ.

Γουστέλλειψη, η
Η επιστημονικά ανεξήγητη πάθηση από την οποία υποφέρουν ορισμένοι
συνάνθρωποί μας κατά την οποία νομίζουν ότι το λαχανί συνδυάζεται
επιτυχώς με το κόκκινο της φωτιάς ή, εδώ που τα λέμε, με οποιοδήποτε άλλο
χρώμα.

Δεγράφυλοι, οι
Ο στόλος των στυλό που φυλάμε στη μολυβοθήκη μας, παρότι έχουν πάψει
από καιρό να δουλεύουν. Έχει παρατηρηθεί πως κάθε φορά που πρέπει να
γράψουμε στα γρήγορα κάποιο τηλέφωνο ή μια άλλη πληροφορία, πιάνουμε
δεγράφυλο και τσαντιζόμαστε, οπότε μας έρχεται να τους πετάξουμε.
Παραδόξως όμως, δεν τους πετάμε αλλά τους ξανατοποθετούμε στη θέση τους.

Δολιοκλωστή, η
Ύπουλη κλωστούλα που κρέμεται από κάποιο είδος ρουχισμού και που μόλις
τραβάς για να την κόψεις, καταλήγεις να ξηλώσεις το μισό ρούχο.

Επισκεπτολογίες, οι
Οι δικαιολογίες που εκφράζουμε για το χάος που επικρατεί σπίτι μας σε
επισκέπτη προτού προλάβει εκείνος να πει τίποτα. “Συγνώμη για το χάος
που βλέπεις αλλά δεν πρόλαβα να μαζέψω”, είπε ο Πέτρος χωρίς καμιά
πειστικότητα.

Ζαρχίδης, ο
Αυτός που κουνά τα ζάρια για 3 λεπτά, τα φυσά, τα ευλογεί, τους κάνει
τρισάγιο κα. εκνευρίζοντας μέχρι φόνου ή αυτοκτονίας τους συμπαίκτες
του. Ζαρχιδιά. “Αν είναι ν’ αρχίσεις τις συνηθισμένες ζαρχιδιές σου, θα
παίξω με τον Μπάμπη”, προειδοποίησε ο Μήτσος τον φίλο του στο καφενείο.

Ημιαλεξιβρέχομαι, ρ. αμετβ.
Μοιράζομαι με κάποιον την ίδια ομπρέλα, αφού υπάρχει μόνο μία, οπότε
καταλήγουμε κι οι δύο να έχουμε από ένα βρεγμένο ώμο, αλλά γινόμαστε
καλύτεροι φίλοι.

Ισορροπητήρι, το
Αυτό το κάτι (καπάκι μπύρας, πετρούλα, ξυλαράκι) που επιστρατεύουμε για
να φέρουμε ένα τραπέζι που τραμπαλίζει στα ίσια του σε λαϊκά ταβερνάκια.
“Θα μας φέρετε πρώτα λίγο νερό κι ένα ισορροπητήρι;”

Καμικαζέντομο, το
Έντομο, κυρίως μυγάκι, που έχει ταχθεί να αυτοκτονήσει μέσα στον καφέ
σου ή στο κρασί σου και δε λέει να φύγει μέχρι να πέσει μέσα. Ορισμένα
καμικαζέντομα έχουν ως σκοπό ζωής να εξερευνήσουν τα ρουθούνια σου.

Κοτοχαρά, η
Η χαρά όταν σε γεύμα με κοτόπουλο σου δίνουν το κομμάτι που σου αρέσει.
“Αχ! Τι κοτοχαρά, μου έπεσε το μπούτι”

Κρετινερωτήσεις, οι
Ερωτήσεις με πασίδηλες απαντήσεις που συνηθίζουν να κάνουν οι
δημοσιογράφοι σε δύσμοιρους πολίτες. Οι εν λόγω ερωτήσεις καταδεικνύουν
περίτρανα ότι οι δημοσιογράφοι έχουν IQ φρυγανιάς. Πχ Σε κάποιον που μόλις έχει πέσει από τον έκτο όροφο: Πονάτε; Σε κάποιον που μόλις έχασε μάνα, πατέρα, τρία
αδέρφια και το σκυλάκι του σε αυτοκινητιστικό: Πώς αισθάνεστε;

Κτελοντούρι, το
Το είδος ελεεινής μουσικής που σε κρατά ξύπνιο σε νυχτερινά ταξίδια με
τα ΚΤΕΛ. Το μεγαλύτερο μέρος της άγρυπνης νύχτας το περνάς αναρωτώμενος
πώς είναι δυνατόν ο οδηγός να είναι στα ντουζένια του στις 4 η ώρα το πρωί.

Λακκουβάραθρα, τα
Λακκούβες γεμάτες νερό στους δρόμους οι οποίες μπορεί και να
αποτελούν πύλες εισόδου στα έγκατα του Αδη, οπότε καλό είναι να τις
παρακάμπτετε και όχι να πατάτε μέσα τους.

Ματισκύψιμο, το
Η ανόητη, ανώφελη συνήθεια να σκύβουμε πέντε εκατοστά το κεφάλι όταν
περνάμε μπροστά από άλλους θεατές σε σινεμά ή θέατρο ώστε να φτάσουμε
στη θέση μας, λες και ο υπόλοιπος όγκος μας φάτσα φόρα δεν τους ενοχλεί.

Μελλοχρήσιμο, το
Αντικείμενο πασιφανώς άχρηστο το οποίο το φυλάω κάπου γιατί ίσως στο
μέλλον φανεί χρήσιμο. Αποτελεί συμπαντικό κανόνα ότι τα μελλοχρήσιμα, όταν
τελικά τα χρειαστούμε στο μέλλον, ποτέ δε θυμόμαστε πού τα έχουμε βάλει.

Μυξοδιαγνωστική, η
Το να φυσάς τη μύτη σου και μετά να κοιτάζεις το μαντήλι για να δεις τι
εξήλθε, ίσως τελώντας υπό την πεποίθηση ότι κατ’αυτόν τον τρόπο θα
διαγνώσεις τρομερά πράγματα για την υγεία σου ή θα αντικρίσεις κάτι
πρωτόγνωρο.

Νερουρώ, ρ. αμετβ.
Μου έρχεται να κάνω τσίσα μου όταν τρέχει η βρύση, ειδικά δε την ώρα
που ξυρίζομαι.

Ουραλπισία, η
Η κατάθλιψη κι απελπισία στην οποία περιέρχεται κανείς όταν για
πολλοστή φορά επιβεβαιώνεται η ανικανότητά του να επιλέξει την πιο γρήγορη
ουρά σε σούπερ μάρκετ ή τράπεζες και την οποία επεκτείνει και σε άλλους τομείς
της ζωής του (λ.χ. Εμένα κανείς δε μ’αγαπά, μια ζωή γκαντέμης κ.ο.κ.).

Πουπήγιο, το
Οποιοδήποτε λιλιπούτειων διαστάσεων εξάρτημα (βίδα, παξιμαδάκι κ.α.)
αφαιρώ από ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή την ώρα που την επισκευάζω, το
οποίο μου πέφτει από τα χέρια και μετά περνάω το υπόλοιπο μισάωρο ψάχνοντάς
το στο πάτωμα, συνήθως σε μωσαϊκό όπου είναι ακόμα πιο δύσκολο να το βρω.

Ραμπωτές, οι
Κομμωτές που έχουν το τακτ και την ευαισθησία του Ράμπο σε εξόρμηση στο
Βιετνάμ και που σε κουρεύουν όπως θέλουν εκείνοι παρά τα δάκρυά σου. Οι
Ραμπωτές αξίζουν να πάθουν ό,τι έπαθε η καριέρα του Συλβέστερ Σταλόνε.

Ριαλόνειδος, το
Η άφατη, αβάσταχτη ντροπή αν δεις συγγενή σου, έως και τρίτου βαθμού σε
ριάλιτι σόου.

Σκουπευκαιρία, η
Όταν, κατά το σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα, περνάω ένα κομμάτι χνούδι
ή κλωστούλα τουλάχιστον δέκα φορές με τη σκούπα αλλά δεν το ρουφάει,
οπότε τελικά σκύβω και το πιάνω, το εξετάζω και μετά το ξαναρίχνω χάμω για
να δώσω μια ευκαιρία στη σκούπα να το πιάσει.

Σφουγγαροπερπατώ, ρ. αμετβ.
Το γελοίο και εντελώς ανώφελο βάδισμα που υιοθετούν όσοι πρέπει να
περάσουν πάνω από μια επιφάνεια που μόλις έχει σφουγγαριστεί, περπατώντας
ελαφρώς στα νύχια. Ας σημειωθεί ότι σφουγγαροπερπατάμε μόνο αν είναι
παρούσα η καθαρίστρια.

Τραπεμαντησκίστης, -στρια
άνθρωπος που για εντελώς ανεξήγητους λόγους επιτίθεται μετά μανίας στα
πλαστικά τραπεζομάντιλα εστιατορίων και τα κάνει χίλια κομμάτια ενόσω
τρώει (συνήθως όμως προτού ξεκινήσει ή αφού τελειώσει).

Τσουρουφλάθομαι, ρ. αμετβ.
Κάθομαι αμέριμνα και απερίσκεπτα σε πλαστικό κάθισμα αυτοκινήτου που
ήταν παρκαρισμένο στις 3 η ώρα το μεσημέρι σε παραλία χωρίς σκιά.

Υδροτηλέφωνο, το
Τηλεφωνική συσκευή που είναι προγραμματισμένη να χτυπά δυο λεπτά αφότου
μπεις να κάνεις μπάνιο. Το υδροτηλέφωνο είναι επίσης προγραμματισμένο
να σταματήσει να χτυπά μόλις το σηκώσεις, ενώ στάζεις νερά παντού και
κινδυνεύεις από πνευμονία.

Υπουλεγγίζω, ρ. μετβ.
Προσπαθώ να προσεγγίσω κάποιον που με ενδιαφέρει ερωτικά σε πάρτυ ή
άλλη κοινωνική περίσταση χωρίς όμως να αποκαλύψω το ενδιαφέρον μου και γίνω
ρεζίλι σε περίπτωση που το ενδιαφέρον δεν είναι αμοιβαίο. Η Λένα
υπουλέγγιζε τον Τάσο όλο το βράδυ, αλλά το έκανε τόσο προσεκτικά που
εκείνος δεν πήρε χαμπάρι κι έτσι τον κέρδισε μια ξέκωλη που του τα
έριξε χύμα.

Φυσοτρώω, ρ. μετβ.
Όταν από τη λαιμαργία μου προσπαθώ να φάω κάτι που ακόμα αχνίζει και το
βάζω στο στόμα μου οπότε αναγκάζομαι να κρατάω το στόμα μου ανοιχτό και
να φυσάω και να ξεφυσάω ελπίζοντας να δημιουργήσω ρεύματα αέρος που θα
ψύξουν την άτιμη μπουκιά μου. Ενίοτε βγάζω και άναρθρους ήχους, οι πιο
ηλίθιοι δε, κουνούν την παλάμη τους μπροστά απ’ το στόμα, λες κι αυτό βοηθάει.

Χεστικός, -η, -ο
Οποιοδήποτε ανάγνωσμα (περιοδικό, εφημερίδα, βιβλίο, οι οδηγίες στη
συσκευασία της χλωρίνης ή του σαμπουάν) που φυλάσσεται στην τουαλέτα
προς χρήση κατά την ώρα της αφόδευσης. Ο Φαίδων είχε ήδη διαβάσει όλα τα
χεστικά, ακόμη και τα τασιενεργά συστατικά του Τάιντ, και μετάνιωσε που
δεν είχε πάρει μαζί του την εφημερίδα.

Χορτάγχος, το
Το άγχος που σε κυριεύει την ώρα που τρως πραγματικά εξαίσια φαγητά
μήπως χορτάσεις προτού προλάβεις να τα δοκιμάσεις όλα.

Ψευδοπτώματα, τα
Το είδος αθώων ψεμάτων που αναγκάζεσαι να πεις σε όποιον ζητά τη γνώμη
σου για κάτι που φορά αλλά δεν μπορείς να του πεις στα ίσα ότι είναι άθλιο
διότι δεν τον ξέρεις αρκετά καλά.

Ψυγγιές, οι
Οι φωνές του περιπτερά να κλείσεις το ψυγείο.

Στη σημερινή εποχή που ο άνθρωπος έχει πιο αναπτυγμένο το κοινωνικό αίσθημα απ’ ότι παλιότερα, ο επεκτατισμός γίνεται καμουφλαρισμένος υπό τη μορφή στρατιωτικών βάσεων, εξαναγκαστικής επιχειρηματικής δραστηριότητας (δυνατών εταιριών σε αδύναμα κράτη), υψηλής εποπτείας κ.λ.π.
Απλώς διαλέξτε μία ήπειρο και θα το καταλάβετε. Κράτη όπως ο Παναμάς (Κ.Αμερική), το Ιράκ (Μέση Ανατολή), αρκετές χώρες από τα Βαλκάνια (Ευρώπη) και πάρα πολλές από την Αφρική, είναι μόνο ένα μικρό δείγμα για το τί γινόταν μέχρι πολύ πρόσφατα και τί εξακολουθεί να γίνεται ακόμη και σήμερα σε όλο τον κόσμο.

Θα με ρωτήσετε τώρα πώς μου ήρθαν όλα αυτά.. Έπεσε ένα πολύ καλό flash αρχείο από ένα πολύ καλό site στην αντίληψή μου και με έκανε να προβληματιστώ λιγάκι. Ρίξτε κι εσείς μια ματιά, είναι η ιστορία 5.000 χρόνων σε 90 δευτερόλεπτα!

Και μην ξεχνάτε πώς μακροπρόθεσμα τα πάντα έχουν ένα τέλος, όσο απίθανο κι αν φαίνεται αυτό στην εκάστοτε εποχή…

α) δεν μπόρεσα να συγκεντρωθώ και να αποδώσω τα μέγιστα σε καμία περίπτωση

β) δεν μου άρεσε καθόλου!

Τι πρωτότυπο, να προτιμάει κανείς το νησί και τις παραλίες από την ζέστη της Αθήνας…

Πάμε για το hit του καλοκαιριού: PLAY

[audio=http://www.fileden.com/files/2007/6/7/1152988/Handsfree.mp3]

Sonny J – Handsfree

…και μπλουτουθ αμα λάχει!

Πάμε και για το blockbuster Του καλοκαιριού: PLAY

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=wE7Wm1rK460]

…αριστούργημα!

Πάμε και για το game της χρονιας: PLAY

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=bVkHraUDDpk]

…τι GTAIV και &*^$&^!!!

Και τώρα που πάμε…; Πάμε παραλία για βουτιές!

Τα λέμε την Δευτέρα!

Αν με πιάνετε, καλώς… Αν όχι, πάλι καλώς!

Τελικά ο στρατός αποδείχθηκε μεγάλο αγκάθι στην ζωή μου. Όχι πως κακοπέρασα, το αντίθετο θα έλεγα, όμως ελαχιστοποιήθηκε ο ελεύθερος και δημιουργικός μου χρόνος. Σε αυτό αν προσθέσω και το γεγονός πως με 4000 λέξεις per day πάω πρόσω ολοταχώς την ολοκλήρωση της διατριβής μου, ε τότε, πώς να προλάβω να ασχοληθώ και με αυτό το άμοιρο το blog μου…;

Τέλος πάντων, επειδή η άδεια απολύσεως είναι πλέον πολύ κοντά και όχι μόνο, ελπίζω να έχω περισσότερο χρόνο (και όρεξη) να είμαι ξανά κοντά σας σε μια πιο μόνιμη βάση. Άλλωστε ενστερνίζομαι την ρήση “Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω”!

Τέρμα λοιπόν με την γκρίνια! Move On!

Τι θα γίνει σε αυτό το blog από εδώ και πέρα; Έχω στο μυαλό μου μια μικρή αναβάθμιση, αλλά ίσως αργήσει ακόμα. Αυτό που σίγουρα δεν θα αργήσει, είναι η νέα μου μουσική συλλογή, μιας και με ταρακούνησε λίγο και ο Jagg και κατάλαβα ότι έχω μείνει πίσω! Κατεβάστε την για προεόρτια…είναι φανταστική και πολύ pre-καλοκαιρινή!

Εμείς θα τα πούμε λίαν συντόμως, με ένα από τα πιο geek δωράκια που μπορώ να σας κάνω…