Όταν ο Danny Boyle, αποφασίζει να κάνει μια ταινία μάθημα ζωής, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία για το αποτέλεσμα. Δεν περίμενα τα χτεσινά βραβεία Όσκαρ για να κάνω αυτό το post. Την έχω δει την ταινία αρκετές ημέρες πριν, αλλά αποφάσισα να μη γράψω κάτι αμέσως για να καταλαγιάσει ο ενθουσιασμός μου. Slumdog Millionaire λοιπόν. Και να σκεφτείτε πως αρχικά την ταινία δεν την είχε αγοράσει καμία εταιρία διανομής… ίσως να μην έβγαινε ποτέ στους κινηματογράφους, αλλά μόνο σε dvd!!!

Η ταινία είναι όχι απλά εξαιρετική, αλλά κάτι παραπάνω. Δεν είναι μόνο η σκηνοθεσία, το σενάριο, η φωτογραφία, οι ερμηνείες…

Είναι όλα τα άλλα που σπανίως βλέπουμε σε ταινίες και μόνο λίγοι χαρισματικοί σκηνοθέτες, όπως ο Danny Boyle, μπορούν να μας τα δώσουν. Πιο ώριμος από ποτέ, μας παρουσιάζει μια ιστορία ενός φτωχού Ινδού, ο οποίος αποφασίζει να πάει στον Εκατομμυριούχο της Ινδικής τηλεόρασης, για έναν σκοπό. Οι ερωτήσεις δύσκολες για τους κοινούς ανθρώπους, αλλά όχι για αυτόν. Δεν είναι έξυπνος, δεν είναι μορφωμένος, δεν είναι κλέφτης…

Έχει ζήσει την ζωή του και μέσα από αυτήν οι απαντήσεις έρχονται μόνες τους. Η ζωή μπορεί να είναι πολύ σκληρή, όμως είναι η μόνη που σε μαθαίνει, με μορφώνει, σε καλλιεργεί. Και όλα αυτά, για ένα μόνο σκοπό! Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα. Σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές ερμηνείες αγνώστων ηθοποιών, με την απίστευτη ταχύτητα που προχωράει η δράση, με εναλλαγές μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, με τρομερή σκηνογραφία και φωτογραφία, με εκπληκτική μουσική υπόκρουση.

Η ταινία δεν θυμίζει Βollywood στο ελάχιστο, αλλά είναι μια ολόκληρη κοινωνία όπως την βλέπει μέσα από τα μάτια του ένας χαρισματικός σκηνοθέτης. Και μερικές φορές, όχι μόνο μια ολόκληρη κοινωνία, αλλά και η δικιά μας η ζωή…

Η ζωή που όσο σκληρή και αν είναι, δεν μας απαγορεύει να κάνουμε όνειρα για κάτι που θα βοηθήσει να την αλλάξουμε…

Γιατί μερικές φορές, είναι γραφτό!