Γειά σας. Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν σας ομιλεί ο commaz, αλλά ο Jagg.

Ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω την καινούρια μου μουσική συλλογή. Για όσους παρακολουθούν τις συλλογές που κατά καιρούς συναρμολογώ, είναι εύκολο να συμπεράνουν πως μου αρέσει να μπλέκω με σκοτεινές μελωδίες, οι οποίες όμως σχεδόν πάντα ξεφεύγουν από τα όρια της στασιμότητας και της μονοτονίας στο ρυθμό.
Συγκροτήματα όπως οι Massive Attack, οι Portishead και οι UNKLE είναι κομβικά όσον αφορά στα ακούσματά μου. Έτσι λοιπόν, η καινούρια συλλογή μου βασίστηκε σε ήχους που περπατούν σε αυτά τα μουσικά μονοπάτια, με την υποσημείωση ότι έχει μια επιπλέον ροπή στο να ερεθίσει το …υποχθόνιο τεταρτημόριο του εγκεφάλου μας.
Μπορείτε λοιπόν από εδώ να παραλάβετε το Autumn’s Gloom:

Playlist
01. Amon Tobin – Esther’s
02. Massive Attack – Inertia Creeps
03. Hector Zazou – Butterfly Plaintif
04. Burial – Archangel
05. Tricky – Overcome
06. Portishead – Silence
07. Morcheeba – The Ledge Beyond The Edge
08. Archive – Sane
09. UNKLE – Hold My Hand
10. Monika – Over The Hill
11. Sia – Breathe Me
12. Elsiane – Hybrid
13. Dj Shadow – Building Steam With An Organ Donor (Jagg welding remix)
14. RJD2 – The Horror

Επειδή είμαι φιλοξενούμενος εδώ (…μέχρι να του φάω το blog), και για να μην κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας του commaz, η ανάλυση της συλλογής θα γίνει στα ενδότερα. Πατήστε Continue Reading λοιπόν…

…continuing reading

1. Η αρχή γίνεται με τον υποτιμημένο κατά τη γνώμη μου Amon Tobin και το Esther’s από το περσινό του άλμπουμ. Θέλει αυξημένη την ένταση γιατί είναι σπουδή στο πώς μπορούν κάποιοι φαινομενικά άσχετοι μεταξύ τους ήχοι (όπως ο ήχος μιας μηχανής κι ενός πιάνου) να δέσουν, παράγοντας την πιο καθαρή μελωδία.
2. Συνέχεια με ένα από τα καλύτερα κομμάτια των Massive Attack, το Inertia Creeps. Τι μπορώ να πω που δεν έχει ήδη ειπωθεί για αυτό το κομμάτι; Τίποτα απολύτως, απλώς ακούστε το ξανά και ξανά!
3. Για όσους δεν ξέρουν τον Hector Zazou, να σας πω ότι ήταν ένας από τους πιο πρωτοπόρους Γάλλους καλλιτέχνες. Και λέω «ήταν», γιατί δυστυχώς μας άφησε στις 8 του Σεπτέμβρη. Το Butterfly Plaintif είναι το πόνημα της φετινής συνεργασίας του με την φοβερή και τρομερή KatieJane Garside.
4. Burial, αινιγματικός καλλιτέχνης που ξεφύτρωσε από το πουθενά πριν από λίγα χρόνια. Το Archangel είναι από τον δεύτερό του δίσκο Untrue, ο οποίος συγκαταλέγεται στα άλμπουμ της χρονιάς από πολλά έγκυρα μουσικά περιοδικά και sites. Ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ποιός είναι ο Burial και φωτογραφίες του μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν…
5. Ο Tricky είναι μέλος της χρυσής φουρνιάς της δεκαετίας του ’90 που δούλεψε πάνω στον πρώιμο ήχο του Trip-Hop. Με το Overcome καταφέρνει να μας βάλει σε ένα κλίμα «γλυκού μυστηρίου» – δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περιγράψω.
6. Η επιστροφή των Portishead είναι γεγονός! 11 χρόνια περίπου μετά από το τελευταίο τους άλμπουμ, το αγαπημένο συγκρότημα αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να εξωτερικεύσει την έμπνευσή του. Ακούγονται λίγο διαφορετικοί, αλλά αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, η μουσική έχει αλλάξει κατά πολύ τα 11 τελευταία χρόνια. Silence λοιπόν, ο ορισμός του υποχθόνιου ήχου, το νου σου…
7. Με τους Morcheeba περνάμε σιγά σιγά σε μια φάση λίγο πιο δυναμική, πιο ρυθμική. Το The Ledge Beyond The Edge μπορεί να είναι από τα πιο σκοτεινά τους κομμάτια, αλλά μας κρατάει σε μια εγρήγορση και μας βγάζει λίγο από το βαρύ κλίμα που δημιουργήθηκε μέχρι τώρα.
8. Οι Archive με το Sane και οι 
9. UNKLE με το Hold My Hand αρχίζουν να ροκάρουν ελαφρώς και να ανεβάζουν την ένταση μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να…
10. …εκτιμήσουμε τη δύναμη της μελαγχολίας με το Over The Hill της πολύ ταλαντούχας -και Ελληνίδας παρακαλώ- Monika. Φρέσκια φωνή και μια παραγωγή που πραγματικά δεν περίμενα να ακούσω από συμπατριώτισσα μας.
11. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές σε αυτό το είδος της μουσικής είναι της Sia. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η Sia έχει ερμηνέψει μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Zero7, κάτι που δεν είναι τυχαίο. Το Breathe Me είναι ένα αυτοβιογραφικό κομμάτι κι αυτό το κάνει ακόμη πιο συναισθηματικά φορτισμένο. Από τις αγαπημένες μου φωνές τα τελευταία χρόνια!
12. Οι Elsiane είναι ένα ..Hybrid μεταξύ Portishead και Lamb. Δεν χρειάζεται να πώ κάτι παραπάνω πιστεύω…
13. Το επόμενο κομμάτι είναι ουσιαστικά μια συγκόλληση δύο εκ των πιο γνωστών συνθέσεων του Dj Shadow. Αρχίζει ήρεμα με το Βuilding Steam With A Grain of Salt, στη μέση του οποίου εισβάλλει με θράσος το Organ Donor, η ιδιοφυΐα αποτυπωμένη σε πεντάγραμμο.
14. Το κλείσιμο της συλλογής γίνεται με μια δόση παράνοιας και πανικού. Αποκλειστικά υπεύθυνος γι’ αυτό είναι ο κύριος που του αρέσει να τον αποκαλούν RJD2 κι ο οποίος μας έδωσε το The Horror.

Αυτά… Αν κουραστήκατε να διαβάσετε όλα τα παραπάνω και καταλήξατε κατευθείαν εδώ, δεν πειράζει, ίσως να έκανα κι εγώ το ίδιο στη θέση σας. Απλώς κατεβάστε τη συλλογούλα και απολαύστε την. Μυρίζει ολόκληρη νοτισμένα φύλλα και ψιλόβροχο!

Και μην ξεχνάτε ότι αυτή τη στιγμή που με διαβάζετε, ο commaz ετοιμάζει το δικό του μουσικό δωράκι. Οσονούπω…