Εκεί όπου (σχεδόν) κανείς δεν κάνει την δουλειά του σωστά και (σχεδόν) όλοι είναι εθυνόφοβοι, γεννιόνται τα στρατιωτικά ιδεώδη και πλάθονται συνειδήσεις…

Το μυαλό σταματάει στις 45 rpm, σαν παλιός δίσκος βινυλίου, ενώ πλέον η εποχή επιτάσσει bluray!

2 και σήμερα και ο ΕΣ συνεχίζει να με εκπλήσσει αρνητικά.

Ευτυχώς πέρασα και δεν ακούμπησα!

Σκέφτομαι όμως μερικά παιδιά 19 χρονών… και οργίζομαι!

Καλά τα λέει ο φίλος σε παραπλήσιο blog. Καλή υπομονή stranger

ΥΓ προς κάθε υπεθυνοανεύθυνο: Ευχομαι το επόμενο “μπαμ” να σας βρει πολύ μακριά…

ΥΓ προς όλους τους υπόλοιπους: Και επειδή δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα, στον Στρατό μέσα γνώρισα Στρατιώτες αλλά και Αξιωματικούς – Υπαξιωματικούς – ΕΠΟΠ με χαρακτήρες διαμάντια. Τους ευχαριστώ όλους για όποια μικρή στιγμή περάσαμε μαζί και τους εύχομαι ότι καλύτερο (δηλαδή υπομονή και γερά νεύρα)!