Θα έγραφα οτι ήταν οι καλύτερες απόκριες της ζωής μου, αλλά δεν το γράφω για δύο λόγους του οποίους αναλύω παρακάτω:

1. Η Πέμπτη απο την Δευτέρα απέχει μόλις 4 ημέρς, χρόνος που είναι πολύ ελάχιστος μπροστά στην αιωνιότητα…
2. Οι Απόκριες δεν έχουν έρθει ακόμα…τυπικά, οπότε θα ήταν άτοπο να ασχοληθώ μαζί τους…

Λοιπόν, έχουμε και λέμε! Απο την Πέμπτη (που βγήκε και το LOST για να μην ξεχνιόμαστε) φιλοξενώ δυο φίλους στο λιτό και αλλά ζεστό σπίτι μου…οι οποίοι δεν έχουν ξαναέρθει στην πόλη με τα χίλια χρώματα και φέτος το αποφάσισαν αφού ήταν η τελευταία τους ευκαιρία. Οι ώρες κυλούσαν πολύ γρήγορα, όπως και οι ημέρες και να που φτάσαμε Κυριακή βράδυ, κομματιασμένοι απο την κούραση, αλλά γεμάτοι με αναμνήσεις για το τάξιδι του γυρισμού (αυτόι, γιατί εγώ…). Αυτές τις 4 ημέρες, αφού κατάφερα και υπέκλεψα το captain’s log για να σας παρουσιάσω πληροφορίες εκ των έσω συνέβησαν τα ακόλουθα:

• Πλέον είναι official και με σφραγίδα. Το κάναμε απλά για επιβεβαίωση: δοκιμή της καλύτερης γιαουρλού σε ολόκληρη την Ανατολή!!!
• Ολίγον τι απο Κυβερνείο μεσημέρι και βράδυ, για να πιάσουμε το κλίμα της αποκριάς, αλλά και να γνωρίσουμε ενα απο τα πιο ονομαστά μαγαζιά σε ολόκλήρη την Ελλάδα. Ευτυχώς οι προσδοκίες μας επαληθέυτηκαν και στους δυο ορόφους του (τον τελευταίο χρόνο) οι στιγμές ήταν γεμάτες διασκέδαση!
• Βόλτα στην παλιά πόλη, με το πλακόστρωτο να καταστρέφει κάθε είδους τακούνι, αλλά και τα απείρους κάλους σοκάκια να μας γεμίζουν αναμνήσεις και χρώματα με φόντο ένα πολυπολιτισμικό τοπίο. Οι φωτογραφίες αποδυκνούν του λόγου το αληθές!
• Χαμένοι στην ορεινή Ξάνθη, ανάμεσα στα έρημα Πομακοχώρια και μέσα απο σύννεφα ομίχλης, ύστερα απο μια απίστευτη μερίδα κατσίκι με φόντο έναν έλεγχο του 1955. Μάκη, συγγνώμη, αλλά αν δεν φτιάξεις λίγο το προφίλ σου, όλοι θα καταλήγουμε μερικά μέτρα παρακάτω!
• Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά, έλα πάρε και τούτο…
• Βόλτα σρο Άγιο Όρος, με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο!
• Alex και Komo, με τα σχέδια μας να χαλάνε λίγο, χωρίς όμως να πτοούμαστε και να καταπίνουμε τα χιλιόμετρα χωρίς κανένα δισταγμό. Η Μπέμπα, πάντα στο ύψος της…και με 200!!!
• Όσο και αν το τρώς μία στο τόσο, ήταν το μόνο μέρος που έπρεπε να το επισκεφτούμε δεύτερη φορά (το Κυβερνείο εξαιρείται). Ένα Κοκκόρι την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα!

Και έπειδή ακόμα είναι Κυριακή βράδυ και αύριο η μέρα προβλέπεται μεγάλη τα υπόλοιπα θα σας τα αναλύσω σε επόμενο post. Αλλά για να μην σας αφήσω παραπονεμένους, ορίστε μερικές φωτογραφίες (παρακάτω) και δυο αποκλειστικά βιντεάκια (δεξί κλίκ και αποθήκευση ώς, ~27 mb) με σκηνοθέσια για Όσκαρ (τώρα που είναι και επίκαιρα…)!!!

Η πλατεία Αντίκα…και η παλία πόλη στο φόντο

Οι απόκριες είναι πάντα στο πετσί μας!

Με φόντο το διαχρόνικο ρολόι…

The road to…giaourtlou!

Μπουχτίσαμε στα κρέατα!

DUTH…Η αλήθεια πονάει

Τι άλλο να γράψω για ένα τόσο γεμάτο Σαββατοκύριακο…Απλά ευχαριστώ!!!